En son ne zaman bir aile dostunuzla yemeğe çıktınız?

Selam olsun,

Ailecek dost bir aile ile yemeğe çıkıp güzel vakit geçirip sosyalleşmek ve paylaşımda bulunmak sanırım hayatın doğasıdır.
Sonuçta yabani hayvanlar değiliz, toplum olarak birlikte yaşıyoruz ve yakın olduğumuz dostlarla zaman geçirmemiz toplum olmanın doğası gereğidir.

Peki, gerçekten bizi vahşilikten ayıran ve toplum yapan birlikte yaşamamızın gereği olan sosyalleşme bugün yapabildiğimiz bir şey mi?
Lütfen sadece çok basit bir yaşamsal faktör olan beslenmeyi dost aile ile yapmaktan bahsediyorum.
4 kişilik 2 aile olsun standart olarak yani 8 kişilik bir toplulukla akşam yemeğine en son ne zaman çıktınız?

Bu lüks müdür? israf mıdır? yoksa toplum olarak yaşamanın gereği olan basit bir şey midir?

Etrafıma baktığımda yıllardır ailecek bir başka aile ile bir akşam yemeğine çıkamadığını görmekten gerçekten utanıyorum.
Yani bahsettiğim şey basit bir beslenmedir, sosyalleşmenin en sıradan ve basit halidir ama yıllardır insanların yapamadığı lüks sayılan bir durum haline gelmiştir.

Sizde durum nasıl gerçekten merakıma mucip oldu.

2 gün önce. Ve tamamen plansız gerçekleşen bir aktiviteydi. Planlayarak gerçekleştirdiğimiz aktivitelerin sayısı gün geçtikçe azalıyor ve bu tarz aktivitelerin aralıkları da ters orantılı şekilde artıyor...

Hocam çoğu insan aile dostunu geç öz akrabasıyla bile görüşmüyor etrafımda pandemiden sonra aile komşuluk gibi ilişkiler gerçekten düştü bence gözlemlediğim kadarıyla keşke eskisi gibi olsa

Hayatımda pozitif olan her birey benim ailemdir. İş arkadaşı olsun, şehir dışında arkadaş olsun, şehrinimde takıldıklarım olsun çoğu zaman yemek yeriz. Fakat siz direkt çoluk çocuklu aileden bahsediyorsunuz. Kendinizi neden kısıtlıyorsunuz?

Selam olsun,

Kısıtlamıyorum aslında sadece tipik bir Türk ailesinin yapısını konu ediyorum.
Ortalama bir Türk ailesini konu ettim.
Şahsen çocuğum yok ve yapmayı düşünmüyoruz yani çocuklu bir aile olmayacağız.
Sadece tipik bir Türk ailesinin bir başka aile ile basit bir akşam yemeğine çıkıp ailecek vakit geçirmesinin ekonomik açıdan zorluğunu konu etmek istedim.
Kendi sıkıntı ya da sorunlarımdan dolayı konuyu açmadım ama bakış açınızı gerçekten çok beğendim.
Böyle değerli cevapları görünce gerçekten çok mutlu oluyorum. Saygılar.

Eşim çocuğumla bersber disarda yemege çıkmayı çok seviyoruz. Haftada mutlaka 1-2 kere en az çıkıyoruz. Bazı günler arkadaşları da davet ediyoruz. Hosuma gidiyor yemegin ardindan cay icip bir dostla sohbet ermek masadan kalkmadan. Hele yaz geldigi icin üst brandalar açılıyor ve masadan kalkmadan sigara ds icebildigim restoranlara gidebiliyorsam hic kalkasim gelmiyor.

Aileyle bir yere gidip yemek yemek oldukça masraflı. Bazen eve söyleriz bizimkiler pek dışarıyı tercih etmez. Biz genelde 15 günde 1 kez pikniğe gideriz. Çayımızı yaparız kuruyemiş, meyve ve aparatifler ile güzel oluyor. Onun harici bazen çiğköftemizi alır gideriz. Akraba olayı maalesef eskisi gibi kalmadı. Önceden ramazanda herkes birbirine iftara giderdi, geçen ramazan kimseye gitmedik. Artık maalesef çağıran eden olmuyor. Tabi çoğu da köye taşındı vs. Küçüklüğümde denize bile akrabalarla toplanıp giderdik ne güzel günlerdi

İnsanlar hedeflerine mutluluk yerine para koyduğu için. Mutlu olmayı bırakıp para kazanmaya çalışıyor. Halbuki amaç mutlu olmaktır. Belgeselde Afrika da kabile yi gösterirken Çocukların inek bokuyla oynadığı bir sahne vardı hiç unutmam. 3 çocuk toplanmış oynuyorlardı inanılmazda mutluydular. İnek bokumu yoksa kendi kendine konuşan barbi bebek mi desem herkez bebek der. Hiç kimse kimle oynayacam diye sormaz. Halbuki mesele kimle oynadığındır.
Ben bir arkadaşla ortak tekne almıştım. Hep beraber giderdik beraber açılırdık. Bir gün sattık tekneyi. Sonra ben kendim tek başına aldım. 1 kere gittim. Bir daha gitmedim. Keramet teknede değil arkadaşdaymış.

Bizim burda yazın sık sık festivaller olur festivallerde de genelede ücretsiz konserler de olur. Etrafımız her yer deniz zaten. Buna rağmen yaz boyunca festicale gitmeyen 1 kere denize giden insanlarla karşılaşıyorum. Niye gitmedin diyorum ya vakit bulamadım ya yorgunluktan filan diyorlar. Siz karı-koca çalışıyorsunuz bedava denize gidemiyorsunuz niye çalışıyorsunuz? d'yorum haklısın demekten başka birşey yapmıyorlar. Ama gene aynılar. Zombi gibi hayat yaşıyorlar.
Teknofeste gierken bebek arabasını aldım içine termus çanta vetabure koydum. Yiyecek içecek koydum. Oturacak yer problemi oluyordu. Birisi gördü beni. Yaşıyosun bu hayatı diyor. Yanına tabure almak üstün zeka gerektirmiyor ki.
Benim mottom. "Mutlulağa odaklanırsan boktan bile mutlu olursun.".