İnsanlar hedeflerine mutluluk yerine para koyduğu için. Mutlu olmayı bırakıp para kazanmaya çalışıyor. Halbuki amaç mutlu olmaktır. Belgeselde Afrika da kabile yi gösterirken Çocukların inek bokuyla oynadığı bir sahne vardı hiç unutmam. 3 çocuk toplanmış oynuyorlardı inanılmazda mutluydular. İnek bokumu yoksa kendi kendine konuşan barbi bebek mi desem herkez bebek der. Hiç kimse kimle oynayacam diye sormaz. Halbuki mesele kimle oynadığındır.
Ben bir arkadaşla ortak tekne almıştım. Hep beraber giderdik beraber açılırdık. Bir gün sattık tekneyi. Sonra ben kendim tek başına aldım. 1 kere gittim. Bir daha gitmedim. Keramet teknede değil arkadaşdaymış.

Bizim burda yazın sık sık festivaller olur festivallerde de genelede ücretsiz konserler de olur. Etrafımız her yer deniz zaten. Buna rağmen yaz boyunca festicale gitmeyen 1 kere denize giden insanlarla karşılaşıyorum. Niye gitmedin diyorum ya vakit bulamadım ya yorgunluktan filan diyorlar. Siz karı-koca çalışıyorsunuz bedava denize gidemiyorsunuz niye çalışıyorsunuz? d'yorum haklısın demekten başka birşey yapmıyorlar. Ama gene aynılar. Zombi gibi hayat yaşıyorlar.
Teknofeste gierken bebek arabasını aldım içine termus çanta vetabure koydum. Yiyecek içecek koydum. Oturacak yer problemi oluyordu. Birisi gördü beni. Yaşıyosun bu hayatı diyor. Yanına tabure almak üstün zeka gerektirmiyor ki.
Benim mottom. "Mutlulağa odaklanırsan boktan bile mutlu olursun.".