O kadar mutsuzum ki..

Yaşım 39, lisans maliye mezunuyum. Evliyim ve 7 yaşında bir kızım, 3 yaşında bir oğlum var. Yaşıtlarım çocuklarının geleceği için planlar yaparken onların belirsiz bir geleceğe büyümesinden dolayı çok suçlu hissediyorum.

Haftalık 5000 tl ye bir işte çalışıyorum. Sigorta yok, ev yok, araba yok, birikim yok bu yaştan sonra da olmaz gibi görünüyor. Allah kimseyi kaldıramayacağı yükle sınamazmış ama şu aralar kaldıramadığımı hissediyorum. Her şeyi bir tarafa bırakıp tüm dertleri unutup çoluk çocukla güzel bir bayram geçirelim dedik hopp çamaşır makinesi bozuldu. Yani hayat resmen hop kardeşim sana mutluluk yok diyor. Sanki böyle geçmişte başka bir evrende yaşamışım ve büyük günahlar işlemişim de bu dünya da o evrenin cehennemi gibi geliyor.. Tamirci geldi baktı kazan düşmüş dedi ve yeni kazanın fiyatı 7500 tl imiş. Bu tür acil ve zor durumlarda birikimin olmaması çok daha köyü koyuyor. Başını eğip sağdan, soldan ne zaman ödeyeceğini bilmediğin bir borç istemek insanın kendisine olan saygısını sıfırlıyor. Hallediyorsun halletmesine ama her borç alışında samimiyetin kaybolduğunu da hissedebiliyorsun ve böyle parasal mevzular yüzünden çok sevdiğin insanlarla araya soğukluk girmesi insanı çok üzüyor...

Öte taraftan bir gün kirası gecikse zebani gibi başımızda dikilen ev sahibi, bir gün gecikse kesilen faturalar, çoluk- çocuğun ihtiyacı falan.. Alayım çoluğu çocuğu biraz gezeyim diyorsun gidecek parayı düşünüp, kira var, faturalar var deyip kıpırdayamıyorsun... Bunların daha beterini yaşayan milyonlarca ailenin var olduğunu bilmek ise çok daha acı verici...

Ekonomiyi falan es geçelim hade, ülkedeki siyasi kaos ve duruma baktığında da geleceğin düzeleceğine dair olan bir umut emaresi yok ki..

İşin kötüsü de derdini anlatacağın kimse yok.. Beterin beteri vardır, sağlık olsun gerisi kolay gibi sözlerle avutıluyorsun. O yüzden içine içine atıp duruyorsun.. Elbette beterin beteri vardır ve sağlık olsun ama insan bazen derdini anlatmak varolan sorunlar hakkında çözüm arayışında bulunmak, fikirler dinlemek istiyor..

Muhtemelen forumdaki çoğu kullanıcı benden gençtir. Bir abi olarak Size tavsiyem düzenli bir geliriniz ve kötü durumlar için b planı bir birikiminiz olmadan, asla evlenmeyin. Bireysel sorunlar başka ama sorun aileye yansıyınca insan vicdan azabı çekiyor ve alması gereken yolu hiç alamıyor. Yani şöyle söyleyeyim ben 2012 mezunuyum, öğrenciliğim de çok zor geçti ve o zamanlar 200 tl öğrenim kredisi bursuyla bile çok daha mutluydum ve bu kadar sıkıntı çekmemiştim. Mevcut koşullarda hayat sandığınızdan çok daha zor ve öyle toz pembe değil.. Aksi durumda ne yaşarsınız ne de yaşatabilirsiniz..

İyi bayramlar...

Allah yardımcınız olsun

Allah sizlere sabır nasip eylesin. Allah'tan ümit kesilmez hocam hiç bilmediğiniz bir zaman bir ışık çıkar karşınıza
Dualarınızı eksik etmeyin.

Öncelikle hissettiklerin tamamen anlaşılır ve insanca duygular. Yaşadıkların gerçekten zor ve ağır ama şunu bil ki yalnız değilsin. Bugün birçok insan seninle aynı sıkışmışlık hissini yaşıyor. İçinde bulunduğun durumun ağırlığını hafife almak istemem ama en azından duygularını ve sıkıntılarını ifade etmen bile bir çıkış yolu aradığını gösteriyor. Bu bile önemli bir şey.
Hayat bazen üst üste yük bindiriyor, insan “Bu kadar yükü nasıl taşıyacağım?” diye düşünüyor. Hele ki bir ailen varsa, çocukların varsa sorumluluk duygusu insanın sırtına binen en ağır yük oluyor. Ama unutma, bu günler geçici. Bugün yaşadığın sıkıntılar belki bir yıl sonra, belki beş yıl sonra çok daha farklı bir noktada olacak. Şu an her şey karanlık gibi görünebilir ama en zifiri karanlık bile gün doğmadan hemen önce olur.
Şunu unutma: Çocukların seni “çok paran vardı” diye değil, “çok güzel bir babaydın” diye hatırlayacak. Onların gözünde senin en büyük gücün; her zorluğa rağmen yanlarında durabilmen, onları sevmen, onlara sarılabilmen. Paranın satın alamayacağı şeyler var ve inan, çocuklarının gözündeki o sevgi her şeyden daha değerli.
Belki şu an birikimin yok, belki işin güvencesiz ama bu seni başarısız yapmaz. Hayatta en büyük başarı, düştüğün yerden tekrar ayağa kalkabilmek. Şartlar ağır olabilir ama sen pes etmediğin sürece kaybetmiş sayılmazsın.
Biliyorum, bazen “Bu kadar yükü tek başıma nasıl taşırım?” diye düşünüyorsun. Ama unutma, her fırtına diner, her kışın bir baharı gelir. Bugün bir çözüm bulamıyor gibi hissedebilirsin ama belki de yarın hiç beklemediğin bir kapı açılacak. Umut etmek, vazgeçmemek en büyük gücün olsun.
Ve lütfen kendine yüklenme. Hayatın seni cezalandırdığını düşünme. Bazen hayat bizi sınar ama bu sınavın sonunda güçlenen, olgunlaşan ve belki de çocuklarına daha büyük bir hayat dersi veren bir baba olarak çıkacaksın.
Şimdi derin bir nefes al, çocuklarının yanına git, onlara sıkıca sarıl. Çünkü şu anda onların sana en çok ihtiyacı olduğu gibi, senin de onlara en çok ihtiyacın var. Seni gerçekten sevenler için, pes etmemen gereken bir hayatın var.

Hocam Allah yardımcınız olsun. Umuyorum ki ne kadar imkansız görünürse görünsün, size gönlünüzce bir yol açılır.

Şairler hep Ay'a Güneş'e Yıldızlara şiirler yazar. Ben de yazdım. Ama aslolan karanlıktır. Birkaç yalancı bahar sonra hep hazan. Sonu belli bir trajedinin içindeyiz. Bazen bunu unutup küçük mutsuzluklara takılırız. Zaman, mekan ve varlık sonsuz karanlık nehrinde akar, unutulur, yok olur gider. Yaşadığın zorluklar sadece teferruat.

28'imdeyim nişanlıyım daha düğüne 2 sene var en az ve aynı durumları daha evlenmeden yaşıyorum. Bayram günü bile hasta halimle oturup en azından "ulan ben şunu bunu biliyorum şuna yazayım da şunda şu arıza vardı" diyerek ya birine yazılım site vs ayarlıyorum ya da elbet bi yerden elektrik tesisat işi vs geliyor o şekilde çıkarıyorum durumun içinden. ama bu durumlar ülkenin ve herkesin geçimi iyi olduğu anlamına gelmez, şurdan şuraya gitmek için en az 200₺ para harcıyorsun. buraya ben çokça yazardım aslında da biri gelip "madem isyan ediyorsun şükret zındık!" der diye çok karalamak istemedim. bu devan böyle illaki dönmez ama birilerinin paşalar gibi yaşaması için bizim kulak arkamızın bile kalmaması lazım. paşalar gibi yaşayıp bizim paramızla tanrıcılık oynamaya çalışan şuursuzlardan da hesap sormamız lazım.

Valla hocam gerçekten çok zorlu bir süreçten geçiyoruz. Ben bekar olarak zar zor kendimi idare ediyorum. Ben uç kuruşluk maaşımla Allah yardımcı olur kafasıyla evlenirsem çok sıkıntılar çekeceğimi biliyorum. O yüzden öncelikle birikim yapıp birazda olsa garantiye almayı hedefliyorum. Yaşımızda bayağı geçti ama fazla seçeneğimiz yok. Birçok insan sırf evlenmek için evleniyor maalesef. Yani yatırımın var mı o insanla mutlu olabilecek misin bir hevesle acele ediyorlar.

Çok zor bi hayatın var umarım şansın güler