Günlerdir telefonumu sessizden çıkarmadım

Günlerdir telefonumu sessizden çıkarmadım. Boş uygulama bildirimlerinden başka bildirim gelmeyeceğini biliyorum çünkü. Belki çalar duymam diye titreşimi açık ama bir kere titremedi. Bu hayatı ben seçtim, böyle mutluydum ama insan bazen boşluk içinde boşluğa düşüyor. Hayatımda birileri olsun diye düşünüyor. İlla kız arkadaş olmasına gerek yok, birkaç dostum olsun çıkıp bir seyler yapayım diyorum. Çıkıyorum ama sahtelik, menfaatcilik, samimiyetsiz duygularla dolu hal ve hareketler beni dışarıdan da soğutuyor. Herkes sahte, güvensiz ve her an başımı ağrıtacak hareketler yapacaklar gibi geliyor. Askerden gelince yeni bir hayata başlayacağım dedim ama geldim ki değişen bir şey yok. Bu girdaba kapıldım boğuluyorum ama kurtulmak da istemiyorum. Kimse elini uzatıp kurtarmayacak onu da biliyorum. Belki bana bir akıl verirsiniz diye size anlatıyorum

Bosverin hocam insanları yolunuza bakın menfaati olan sizi bulur telefonunuz hiç susmaz

Hakan Türkçapar - Fark Et Düşün Hisset Yaşa adlı kitabı okumanızı tavsiye ederim.

Bak ne güzel demişsin elini uzatıp kurtarmayacak diye..

Sadece sen bunu başarabilirsin. Ayağa kalkmanın bir yolunu bul acil.

Telefon bu şekilde çalacaksa hiç çalmasın derdindeyim ya zaten

Teşekkür ederim en kısa sürede başlayacağım

Psikolojik bir dönemden geçtiğin belli. Bu şekilde kendine zarar verirsin herkes ile dost olmak zorunda değilsin, arkadaşın olmasına da gerek yok ama ne olursa olsun kendini dış dünyadan soyutlama.. özellikle kendini eve kapatma.

Çok uzun süredir bu hayatı yaşıyorum. Askerden önce bir şeyler yazarak hem vakit geçiriyor hem de cebime biraz para koyuyordum. Ama araya uzun bir ara girince ve gelecek göremeyince daha fazla devam etmek istemedim.

Güzel düşünceniz için teşekkür ederim