Günlerdir telefonumu sessizden çıkarmadım. Boş uygulama bildirimlerinden başka bildirim gelmeyeceğini biliyorum çünkü. Belki çalar duymam diye titreşimi açık ama bir kere titremedi. Bu hayatı ben seçtim, böyle mutluydum ama insan bazen boşluk içinde boşluğa düşüyor. Hayatımda birileri olsun diye düşünüyor. İlla kız arkadaş olmasına gerek yok, birkaç dostum olsun çıkıp bir seyler yapayım diyorum. Çıkıyorum ama sahtelik, menfaatcilik, samimiyetsiz duygularla dolu hal ve hareketler beni dışarıdan da soğutuyor. Herkes sahte, güvensiz ve her an başımı ağrıtacak hareketler yapacaklar gibi geliyor. Askerden gelince yeni bir hayata başlayacağım dedim ama geldim ki değişen bir şey yok. Bu girdaba kapıldım boğuluyorum ama kurtulmak da istemiyorum. Kimse elini uzatıp kurtarmayacak onu da biliyorum. Belki bana bir akıl verirsiniz diye size anlatıyorum