Hiçbir yere aidiyet hissetmiyorum

Ben de birisi ölünce üzülemiyorum. Çok iyi olaylarda sevinemiyorum. Ancak kötü olaylarda daha fazla moralim bozuluyor.
Ayrıca şehirlerin kasabaların köylerin çoğu sıkıcı olduğu için, bir yerde fazla kalınca sıkılıyorum.
Bu yönlerde ortak sayılırız.

Ancak bazı hobilerin olduğu için bazı sıkıntıları bastırqbiliyorum. Şu anda yaşadığım yer belki dse benim için en kötü yerlerden birisi. Son derce olumsuz ve stres kaynağı. Ancak aklımı ve ruhumu meşgul edecek bazı hobilerim olduğu için stresi bastırıyorum.

Bende aynı durumdayım, 40 yaşındayım, kendimi bu dünyaya ait hissetmiyorum.

Ancak bu bende bu dünyaya daha pozitif bakmamı sağlıyor, geçici dünya hayatının boş işlerini çok kafama takmayarak daha az üzülüyorum.

Bu bence sizin bazı melekelerin körelmediğini, sürü psikolojisi ile hareket etmediğinizi gösteriyor.

"Bu dünya hayatı, yalnızca bir oyun ve '(eğlence türünden) tutkulu bir oyalanmadır'. Gerçekten ahiret yurdu ise, asıl hayat odur. Bir bilselerdi." Ankebût Suresi 64.

ayetinin tecellisini yaşıyorsunuz, ben oyun oynuyorum, oynadığım oyunun içine ne kadar girersem o kadar zevk alıyorum, kendimi oyun karakterinin yerine ne kadar koyarsam o kadar oyundan zevk alıyorum. Ama karakterini içselleştiremediğim oyunlardan zevk alamıyor ve yarıda bırakıyorum!

Sende oyundaki karakteri pek içselleştirememişsin, bir şeyler sana yabancı ve yavan geliyor.

Bence böyle düşünmen çok normal, toplumun genelinde sürü psikolojisi olduğu ve bu içlerinde bulundukları hayata tamamen dalabildikleri için farkında değiller, ama telefonu elinden bırakıp, sessiz bir ortamda düşünceye dalan bir insan, bu dünyadaki yapaylığı ve geçiciliği ve bu dünyanın uğruna mücadele edilebilecek bir yer olmadığını anlayacaktır.