Bende aynı durumdayım, 40 yaşındayım, kendimi bu dünyaya ait hissetmiyorum.

Ancak bu bende bu dünyaya daha pozitif bakmamı sağlıyor, geçici dünya hayatının boş işlerini çok kafama takmayarak daha az üzülüyorum.

Bu bence sizin bazı melekelerin körelmediğini, sürü psikolojisi ile hareket etmediğinizi gösteriyor.

"Bu dünya hayatı, yalnızca bir oyun ve '(eğlence türünden) tutkulu bir oyalanmadır'. Gerçekten ahiret yurdu ise, asıl hayat odur. Bir bilselerdi." Ankebût Suresi 64.

ayetinin tecellisini yaşıyorsunuz, ben oyun oynuyorum, oynadığım oyunun içine ne kadar girersem o kadar zevk alıyorum, kendimi oyun karakterinin yerine ne kadar koyarsam o kadar oyundan zevk alıyorum. Ama karakterini içselleştiremediğim oyunlardan zevk alamıyor ve yarıda bırakıyorum!

Sende oyundaki karakteri pek içselleştirememişsin, bir şeyler sana yabancı ve yavan geliyor.

Bence böyle düşünmen çok normal, toplumun genelinde sürü psikolojisi olduğu ve bu içlerinde bulundukları hayata tamamen dalabildikleri için farkında değiller, ama telefonu elinden bırakıp, sessiz bir ortamda düşünceye dalan bir insan, bu dünyadaki yapaylığı ve geçiciliği ve bu dünyanın uğruna mücadele edilebilecek bir yer olmadığını anlayacaktır.