• 03-01-2025, 01:13:42
    #1
    Bazen her şeyi bırakasım geliyor. Olduramadığım, üstesinden gelemediğim (yaşam dahil olmak üzere) her şeyin peşini bırakmayı düşünüyorum. Güne stresli başlamaktan, geceyi stresli bitirmekten ve bir şeyleri çözümlendirememekten çok yoruldum. Ama günün sonunda sarılacak bir şeyler buluyor ve yoluma devam ediyorum. Yine de zor. Umarım herkes bir şekilde kendi yolculuğunda huzuru bulur.
  • 03-01-2025, 01:14:58
    #2
    Kurumsal PLUS
    "Umarım herkes bir şekilde kendi yolculuğunda huzuru bulur."
  • 03-01-2025, 01:15:09
    #3
    Kimlik doğrulama veya yönetimden onay bekliyor.
    Yazdığınız gibiyim ben de. Tutunacak dal kalmamış gibi. Uyanır uyanmaz stres yatarken yine aynı. Stressiz zamanımız yok resmen eskiden ne güzeldi
  • 03-01-2025, 01:15:15
    #4
    Sadece insanın hakkının verilmediği herkesin birbirini dolandırıp parasını almaya çalıştığı emeğinin karşılığını tam alamadığın bir ülkede yaşıyorsun hepsi bu
  • 03-01-2025, 01:15:40
    #5
    Kimlik doğrulama veya yönetimden onay bekliyor.
    Kendinizi çok darlamamanızı tavsiye ederim hocam. Rabbim sabırlar kolaylıklar nasip eylesin İNŞALLAH
  • 03-01-2025, 01:16:14
    #6
    Üyeliği durduruldu
    Ama işin sonunda kazanan hep biz oluyoruz bu değişmez
  • 03-01-2025, 01:31:50
    #7
    Selam olsun,

    Önyargıları ve duvarları bir anlık düşürürseniz size bir çift lafım olacak.
    Hayatın sırrını bulmuş edasıyla giriş yaptığımın farkındayım ama hala arayış içinde olduğumu bilecek kadar zekaya sahibim, o konuda farklı düşünmenizi istemem.
    Sarılacak bir şeyler aradığınızda ya da bulduğunuzda devam etmek aslında çok konforlu bir durum değildir.
    Bugün sarıldığınız nedenler, kişiler, durumlar ya da düşünceler yarın yok olabilir ve siz sarılacak bir şey bulamayabilirsiniz.
    Devam etmek, huzur, mutluluk gibi kavramları nedensiz ve koşulsuz olarak yaşamanın yollarını aramak çok daha konforlu bir yaşam sağlayabilir.
    Böyle yaparsanız uçarsınız, zıplarsınız diye yazmıyorum zira benin kulağımın arkasında yer bile kalmadı bu yolculukta. Çok yaralar aldım, çok badireler atlattım. Ne acıklı bir hayat yaşadım edebiyatı yapmak için yazmıyorum anlatmak istediğim şey kulağımın arkasına gelene kadar yaşadığım tüm durumlarda mutlu ve iç huzuru yüksek bir insandım.

    Bazen basit olanı zorlaştırmayı çok seviyoruz.
    Yaşıyoruz, bir şeyler yapıyoruz.
    Yaşamın bir amacı olması gerekmiyor, yaptıklarımızda başarılı ya da keyif almamız gerekmiyor.
    İnsanların değer yargıları, söyledikleri, düşündükleri ya da davranışlarının bir önemi olmuyor.

    Tüm bunları yazdıktan sonra nasıl mutlu ve huzurlu olunur gibi bir soru sorulabilir.
    Bir at mesela bu sorgulamaları yapmıyor, doğuyor, yaşıyor ve ölüyor.
    Nedenlerin cevabı yoksa neden sorusunun bir anlamı yoktur ve aynı şekilde yanlış soruların doğru cevapları yoktur.
    Basit yaşa, sadece yaşadığın için yaşa.
    At kaba geldiyse bir sincap gibi yaşa.

    Ben öyle yapmaya çalışıyorum bakalım kırbaç vurmalar biterse at olmanın keyfine varacağım.
  • 03-01-2025, 01:49:53
    #8
    İnsanlar bir şey yapamaz ve senin de bir şey yapamayacağını söylerler - Umudunu Kaybetme
  • 03-01-2025, 02:31:27
    #9
    Benim formülü söyleyivereyim. Kafama şapkadan başka bir şey takmamak. Düşünmeden çalışmak. Sıkıldığımda, bunaldığımda boşluk oluşturmak.
    Böylece her şey mükemmel mi oluyor? Hayır. Yine eksiklikler, başarısızlıklar oluyor ve yine olacak. Mükemmeliyetçi düşünmeyi bıraktığımdan beri, daha iyi hissediyorum.