Ölümü nasıl kabulleniyorsunuz?

Hep ticaret konuşuyoruz biraz da hayattan konuşmak gerek.

Bir gün istesek de istemesek de nefesimiz tükenecek ve bilmediğimiz bir şekilde dini inançlara göre veya yokoluş kavramı artık neye inanıyorsanız bu şekilde devam edecek.

Peki siz bu durumu nasıl kabulleniyorsunuz, kimsenin ölümden sonra nasıl olduğunu bilmiyoruz tamamen yok olduğunu düşünürsek desem yokoluşun nasıl bir his olduğunu da bilemeyiz, yokluk kavramı korkutucu ve hissedilemeyen bir şey.

Tersini düşünün..Ya ölüm dediğimiz şey, yeniden doğuşsa ?!

Şahsen ben çok merak ediyorum; bu dünyada zor olan yaşamak zaten ...

Kısa ve net cevap.
Ölümü nasıl kabulleniyorsunuz? Mecburen kabulleniyoruz. Çünkü kabullenmeme gibi bir seçenek yok ortada...
Ama İyiki ölüm var. Ya olmasaydı bu mavi gezegen nasıl bir yer olurdu!

Bilmedigim ve cevap bulamayacagim birseyi dusunmek zerre mantıklı degil.

Yeniden doğuşun çok fazla görüşü var, bilmiyoruz. Zaten bu bilinmezlik bizi döngüye sokuyor o yüzden ölümü düşünmeyi bırakıp hayata odaklanıyoruz. Ama bir gün belki iki saniye sonramız bile belli değilken ve milyarlarca insan tarih boyunca ölüp gitmişken sıra bize geldiğinde neler olacak bilmiyoruz.

Bunu bilerek yaşamak lazım, Eğer öyle yaşıyorsan sorun olmaz.

Sizin yerinize benzerlerinizi getirmek ve sizi bilemeyeceğiniz bir şekilde yeniden yaratmak üzere aranızda ölümü biz takdir ettik. (Bu konuda) bizim önümüze geçilmez

Vakia: 60/61

Her nefis mutlaka ölümü tadacaktır. Biz sizi, gerçek değerinizi ortaya çıkarmak için şerle de hayırla da imtihan ediyoruz. Sonunda zâten bize döneceksiniz.

Enbiya: 35

Günah işleyerek kendilerine yazık eden kullarım! Allah'ın rahmetinden ümîdinizi kesmeyin! Çünkü Allah, bütün günahları bağışlar. Şüphesiz O, çok bağışlayıcıdır, engin merhamet sahibidir.”

Zümer suresi

Allah her işinde galiptir, korkudan ziyade yok oluş değil, yaratıcıya kavuşmaktır. Bizi yaratana kavuşmak kadar güzel birşey var mıdır?

Allah'ın rahmeti hepimizin üzerine olsun..

1 er ay aralıkla 2 dayımı ve 1 anneannemi kaybetmiştim. 8. sınıfım ve o an nerdeyse geçiş yılım belki de o an verdiğim karar yüzünden bu hale geldim o seneden sonrası bende kayıp

ölümü kabullenmemek gibi bir seçenek yok sanırım temel neden bu