İşe 4 elle sarılmak gerekir mi?

Öyle bi muhabbet olsun diye sormak istiyorum, çalıştığım yerlerde (vasıflı ve vasıfsız) farklı yaştan insanlarla tanıştım. Genelde emeklilik yaşı yaklaşmış insanlar yapılan iş vasıfsız da olsa "işine 4 elle sarılmak" "işi benimsemek" "işine sahip çıkmak" terimlerini sık kullanırlar. Meslek demiyorum iş diyorum çünkü meslek ayrı bir şey bir insanın eğer bir mesleği varsa (iş değiştirse de elinde sabit kalan yetenek) ona 4 değil 44 elle sarılması gerek elbette. Ama dümdüz iş olarak bir işe girdiğinde o işi benimsediklerine ve benimsenmesi gerektiğini düşündüklerine şahit oluyorum.

Fakat gençlerde ise bu durum biraz daha farklı, benim neslimde de arkadaşlarıma da sordum işi daima basamak olarak görüyorlar, patron sahip çıksın bizi bağlamaz düşüncesindeler, siz bu konuda ne düşünüyorsunuz?

Sen emek verir, saçını beyazlatırsın.

Patronla öğle arası sigara içen adam yükselir.

Sosyal ilişkiler, yapılan işten daha kıymetli.

Hayatın neyi ne zaman getireceğini bilemeyiz. Çalıştığımız yerlerde arkadaşlarımıza ve patrona karşı tutumlarımız ileride bize bambaşka kapılar açabilir.
Kendinizi harap edin demiyorum tabii ki ancak bir işi en ince detayına kadar öğrenmek isteyecek kadar kendinize ve yaptığınız işe saygınız olsun. Hem böylece her gün lanet ederek uyanmaktan kurtulmuş olursunuz, hem de iş yaparken geçireceğiniz zaman su gibi akıp gider.

Terim biraz farklı konulara çekilebilir gibi duruyor.
Bir işyeri sahibiysen işine 4 elle sarılabilirsin ama mesela çalışan isen işini hakkıyla yapman gerekiyor düşüncesindeyim.
Ben hakkıyla yapayım ki en iyi şekilde başkası ne yapıyorsa yapsın benim umrumda değil. Aldığın paranın hakkını vermen gerekiyor. Mesela ben de çalışanım bir yer de bende arada bir sallıyorum çünkü iş yoğunluğuna göre değişiyor.

Baba ile çalışıyorum. Elemanlar benden daha rahat

Emeklilik yaşı yaklaşmış olan insanların bunu düşünmesi çok normal. Çünkü senelerce ülkemizde "aman ekmeğimden olmayayım, aman işten atılmayayım, aman göze batmayayım, aman başka iş bulamam" düşüncesini ilmek ilmek insanların aklına işledi işverenler zamanında. Yahu en basiti hasta oluyorsun ve patrona söyleyene kadar 50 takla atıyorsun. "Ya bana inanmazsa, ya beni işten atarsa" diye. Bunun nedeni bu.

Yeni nesil bunun tam aksini düşünüyor çünkü kendilerini o işe veya işyerine muhtaç hissetmiyorlar. Burası olmazsa başka yer mutlaka var düşüncesindeler ki bu bence en doğru olanı. Çünkü aslında işverenin işçiye ihtiyacı var. İşçi dürüstse ve işini düzgün yapıyorsa her yerde iş bulur. Ama işveren her zaman dürüst ve işini düzgün yapan bir işçi bulamaz.

Özetle, burada tamamen zihne işlenen düşünceler ve gerçekçi düşünceler mevcut. Bana göre iki tarafın yaptığı ve söylediği kendince doğru.

Çöpçü de olsan işini en iyi şekilde yap. Belediye'deki müdür görmüyorsa Allah görüyordur. Bir işi kendi işinmiş gibi sahiplenirsen işverenin de sana sahip çıkar. Sahip çıkmazsa sen de anlar ve çalışmazsın zaten. Kendi işinmiş gibi görmezsen o işe gitmek zulüm gelir insana. Zaten elin işini sahiplenemeyen kişiler kendi işlerini kesinlikle sahiplenemezler.

İşini hakkıyla yapmak bence iyi olandır, iş yeri sizin değil ama o iş sizin sonuçta. Çünkü siz paranızı oradan çalışarak kazanıyorsunuz, yükselmek vs ayrı konular tabiki

Verdiğin emeğin hakkını alsanda almasanda en iyisini yapmak zorundayız hocam. Sonuç olarak yaptığımız işler sonucunda evimize kazanç götürmekteyiz. Memnun değilsek başka yer buluruz ama bulana kadar en iyi şekilde çalışmaya hep devam