Bir Erkeğin Hayatı Babasını Yıkayana Kadar Güzelmiş - Dertleşme Postu

Merhaba

Babam 8 ay önce bugün vefat etti ve babamı gassal ile yıkadıktan sonra defin ettikten sonra kendimi bi türlü toparlayamadım mental olarak.

Şimdi düşündümde hayatın keyfi, tadı, heyacanı, anlamı, hedeflerim, vs. hepsi o gün o masada bitti.

Herşey ama herşeyde aklıma geliyor bi türlü eski ben olamıyorum.

Ben mi psikolojiyi bozdum yoksa herkes mi böyle anlamadım bi türlü.

Neyse hayırlısı allahtan vardır bir bildiği

Not: Bu konuyu buraya neden açtım onuda şu an bilmiyorum silerim birazdan kendimi toplayınca sanırım.

Kusura bakmayın.

Başınız sağ olsun. Bizimkiler de yaşlandı bayağı benimde bazen ölecekleri aklıma geliyor ve üzülmeden edemiyorum

Hocam abimi kaybettim 32 yaşındaydı aynı şeyleri yaşadık. Ama hem abimdi hem kardeşimdi hem babamdı. Bugün doğum günüm ve ben 32 yaşındayım. Hafifliyor ama asla eskisi gibi olamadım, olamayacağım da. Yine güleceksiniz, eğleneceksiniz ama bir parçanız hep mahsun kalacak. Başınız sağolsun.

Başınız sağ olsun hocam, gerçekten çok zor. İnsan düşününce bile üzülüyor

En sevdiğin birilerinin ölmesi çok kötü bi durum. Hayatın ondan önce ve sonra olarak 2ye ayrılıyor. Hayatın gerçekliğini anlıyorusun.
Velhasıl bizler de gidiciyiz, başınız sağ olsun.

Pandemi döneminde babamın yanına bir türlü gidemedim memlekete yani. Tam gitmeme 1 hafta kala babamla görüştüm geliyorum baba dedim. Ama aniden hastalandı yoğun bakımda da göremedim pandemide izin vermediler gittiğimde morgdan teslim aldım. Başınız sağolsun. Hayatınızda hiç bir şeyi ertelemeyin.

Allah rahmet eylesin başınız sağ olsun hocam psikoloji gerçekten çok zor daha önce hiç yapmadığınız şeyler yapın mesela gidin gitar öğrenmeye çalışın, dans kursuna yazılın, tek başınıza bir çadır alıp sahil kenarında kamp yapın hazır yaz gelmişken ruhunuza iyi gelecek şeyleri yapın değişiklik iyidir imkanınız var ise şehir değiştirin bir süre sosyal medyada işleriniz hariç her şeyden uzak durun. Son 7,8 aydır ne çektiğimi bir ben bilirim bir Allah... Beni hayatım boyunca herkes gamsız biri olarak bilir hiç bir şeyin üzüntüsünü çekmem çok yakınlarımı da kaybettim ilk 1,2 gün üzüldüm sonrasında hayat bu diyerek yoluma devam ettim ama şu son 7,8 aydır psikolojik olarak o kadar zorlu süreçlerden geçtim ki psikolojim midemi aşırı etkiledi ne yesem kusuyorum yemesem yine kusuyorum. Kızla romantik bir an yaşıyoruz tam öpeyim diyorum bir anda midem ağzıma geliyor o kadar şey yaşadım zerre üzülmedim bir anda böyle patlayınca dedim herhalde geçmişte yaşadığım şeyleri ben üzülmedim sanıyorum ama içimde atmışım ve şimdi bütün bunların patlama zamanı geldi ama sonra farkettim ki beni bu kadar düşündüren tek şey gelecek kaygısı. Son 7,8 aydır ne yediğimi bilirim ne içtiğimi. Psikoloji gerçekten çok zor önemli bir şey. İnsanı ruhen, bedenen bitiriyor kimi zaman sağlığa çok kötü etkileri oluyor.

Başın sağ olsun Allah yardımcın olsun insan zamanla alışıyor

Babam vefat edeli 26 sene oldu.. İnsan nelere alışıyor.. Geride kalanlara sağlıklı ömürler dilemek düşüyor..
Başınız sağolsun..