• 24-01-2024, 13:52:56
    #1
    Kimseye anlatamıyorum belkide iyi gelir diye buraya yazmak istedim.

    11 ay önce hiç bir şeyi kaybetmeden ama her şeyimi yitirerek büyük bir afet atlattık iskenderuda idim deprem olduğunda hayatım o gün o saate sıfırlanmış gibi. Tam 11 ay oldu geceleri 3 belki şanslıysam 4 saat uyuyorum bazen olmayan şeyleri görüyorum , bazende kendimi rüya aleminde hissediyorum ve bu uyumadığım zamanlarda oluyor, geçen sabah otobanda karşıdan karşıya geçen bir çocuk gördüm firene sonuna kadar bastım az kalsın çarpıyordum ama çocuk yoktu ortada aslında kimse yoktu.

    Bazen bir ışık bir koku bir görüntü ama anlık belki 10 mili saniye belkide 5 mili saniye geliyor içim huzur ve mutlulukla doluyor oda bir kaç milisaniye sonra tekrar karanlık içindeyim. her şeyi denedim pisikolok , ibadet , alkol , aşk hiçbirisi düzeltmedi beni aşk biraz evet 4 saat uyuduğum zamanlar oldu birisini sevmek birisinin sizi sevmesi biraz düzeltiyor insanı ama değişen bir şey olmadı sanırım. her gün aynı yıkıntıların arasında eve gelip gidiyorum oda etkisini yitirdi.

    Yoruldummu tükendimmi bilmiyorum ama ne olduysa 11 ay önce oldu hiç bir şeyimi kaybetmedim ama her şeyim gitti eski halime dönemiyorum.

    Yardım istemek yada akıl almak için yazmadım bunları birilerine anlatırsam belki düzelirim belki birileri beni anlar dinler diye yazdım.

    Kafanızı şişirdim hakkınızı helal edin
  • 24-01-2024, 13:54:47
    #2
    Geçmiş olsun. Tez zamanda psikolojiyi atlatırsınız inşallah

    Geçti. Şükür edip devam etmek gerekiyor hayata

    3 sene önce hayatım kabus oldu. Pes etmedim yarının bize ne getireceğini bilemeyiz. (Maddiyat değil konu) Belki o gün sizin için bu şekilde hayırlıydı. Belki benim 3 yıl önce bana bu hayırlıydı deyip devam ettim. Bir an önce toparlanmaya bakın
  • 24-01-2024, 13:57:17
    #3
    “Eğer Rabbimiz bize merhamet etmez ve bizi bağışlamazsa, yemin olsun ki biz elbette bütün bütün kaybedenlerden oluruz” dediler.

    A'râf / 149. Ayet

  • 24-01-2024, 13:58:24
    #4
    Psikiyatıra gittin mi? Belki ilaçlar rahatlatabilir.
  • 24-01-2024, 14:07:21
    #5
    Ben de depremzedeyim ve hala etkisindeyim. Ama kalktım mücadeleye devam ediyorum. Uzmandan destek alın değerli hocam. Kendinize zaman verin dinlenin farklı şeylere yoğunlaşın, yeni şeyler öğrenmeye çalışarak kafanızı doldurun. Çok geçmiş olsun.
  • 24-01-2024, 14:13:47
    #6
    İyi ki de yazdınız. Tekrar tekrar çok geçmiş olsun. Yaşadıklarınız ile, sizinle empati yapabilmek mümkün değil tabii ki ama en azından uykunuzu ve ruh halinizi tekrardan düzene sokabilmeniz ve günlük hayatta sorun yaşamamanız için uzman tedavisine ihtiyacınız olabilir. Bu süreç ilaçlı veya ilaçsız olabilir. Bence vakit kaybetmeden imkanlarınız doğrultusunda çözüm arayın. Bu ülkede sağlıklı kalabilmek eskisinden çok daha zor, tekrar geçmiş olsun.
  • 24-01-2024, 14:27:38
    #7
    İzleyin

    Bu Dua 🤲
  • 24-01-2024, 14:56:00
    #8
    Pisikoloğa gittim arkadaşlar ilaçlar mala bağlatıyor yaptığım işi göz önüne alınca ilaçlı daha tehlikeli bir hal alıyor o yüzden sadece terapilere katıldım evet normalde deprem atlatmış insanlarda sorunu bir şekilde hafiflete biliyor ama ben sadece depremi atlatmadım dedim ya kimseye anlatamıyorum diye.

    Depremin 2. günü şirketi kapattıp 4 transit ile 2 hafta boyunca su ve temel gıda malzemeleri taşıdık malzemeleri daıttıktan sonra enkaz başından hastane morguna cesettleri taşımak zorunda kaldık kiminin annesi kiminin çocuğu babası abisi ablası tanımadığım o kadar çok insanın acısına mağruz kaldımki hepsinin yerini hatırlıyor gibiyim hiç birisinin yüzü gözümün önünden gitmiyor. İlaçla da gitmiyor sadece umursamaz oluyorsunuz oda bir süre sürüyor.

    Daha öncede dediğim gibi bir çok şey denedim ama hepsi bir yerden sonra işe yaramıyor ben bu şekilde yaşamaya çalışıyorum belki unutmayacağım ama anlattıkça rahatlıyorum sadece.
  • 24-01-2024, 15:06:29
    #9
    Kimlik doğrulama veya yönetimden onay bekliyor.
    UbrTrade adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    Kimseye anlatamıyorum belkide iyi gelir diye buraya yazmak istedim.

    11 ay önce hiç bir şeyi kaybetmeden ama her şeyimi yitirerek büyük bir afet atlattık iskenderuda idim deprem olduğunda hayatım o gün o saate sıfırlanmış gibi. Tam 11 ay oldu geceleri 3 belki şanslıysam 4 saat uyuyorum bazen olmayan şeyleri görüyorum , bazende kendimi rüya aleminde hissediyorum ve bu uyumadığım zamanlarda oluyor, geçen sabah otobanda karşıdan karşıya geçen bir çocuk gördüm firene sonuna kadar bastım az kalsın çarpıyordum ama çocuk yoktu ortada aslında kimse yoktu.

    Bazen bir ışık bir koku bir görüntü ama anlık belki 10 mili saniye belkide 5 mili saniye geliyor içim huzur ve mutlulukla doluyor oda bir kaç milisaniye sonra tekrar karanlık içindeyim. her şeyi denedim pisikolok , ibadet , alkol , aşk hiçbirisi düzeltmedi beni aşk biraz evet 4 saat uyuduğum zamanlar oldu birisini sevmek birisinin sizi sevmesi biraz düzeltiyor insanı ama değişen bir şey olmadı sanırım. her gün aynı yıkıntıların arasında eve gelip gidiyorum oda etkisini yitirdi.

    Yoruldummu tükendimmi bilmiyorum ama ne olduysa 11 ay önce oldu hiç bir şeyimi kaybetmedim ama her şeyim gitti eski halime dönemiyorum.

    Yardım istemek yada akıl almak için yazmadım bunları birilerine anlatırsam belki düzelirim belki birileri beni anlar dinler diye yazdım.

    Kafanızı şişirdim hakkınızı helal edin
    Çok benzer kaderi paylaşıyoruz hocam. Deprem gününde ben de İskenderun'da askerdim. Askerliğimin ilk gecesinde depreme yakalandım. Oraya da 5 şubatta memleketim Maraş'tan gelmiştim. Cep telefonum bile yanımda yoktu aileme de saatler sonra ulaşabildim, arkadaşlarıma hiç ulaşamadım. Elbistan'dan güle oynaya birlikte yola çıkıp teslim olduğum devrelerim 12 saat sonra tüm ailesini kaybetti. 6 şubat hayatımın en büyük travmasıydı. İskenderun da gönüllü arama kurtarmaya katıldım. Devremle birlikte ellerimizle kazarak korkudan birbirine sarılmış 2 kız çocuğunun naaşını çıkardık, saracak bir şey bulamadık çıkarıp montlarımızla örttük üstlerini. Depremde onlarca ce*et gördüm daha önce acilde çalıştım tecrübem de vardı ama o masum güzelim çocuklar benim her gözümü kapattığımda aylarca gözümün önünde belirdi, günlerce uyku uyuyamadım. Bir yıl geçti üstünden, artık hiçbir şey eskisi gibi değil. Hayata bakış açım değişti, eski hırslı motivasyonlu benden eser yok artık. Tek gayem var; dümdüz yaşayıp, yaşlanıp, silinip gitmek.