Ben kimim, neredeyim ve nasıl geldim?

Herkese hayırlı sabahlar diliyorum. Biliyor musunuz son zamanlar da kendime en çok sorduğum sorulardan birisi başlıkta belirttiğim sorular.

Bazen öyle bir an geliyor ki hayatım neresinde, nasıl ve kim olduğumuzu unuttuğumuz ve kendimizi çaresiz bulduğumuz anlar oluyor. Eğer yarınımız belli değilse neden bugünü yaşamayı tercih etmiyoruz?

Gelecek yarınların rahat olması için çalıştığımızı söylüyoruz bazıları gezerken biz partilemek yerine kendimizi geliştirmeye odaklandığımızı söylüyoruz ama o yaşlarımıza bir daha dönmeyecek ve o hisleri aynı şekilde yaşamayacağız bunu görmezden de gelemiyoruz.

Vehbi Koç bile bazen kafelerin önünden geçerken el ele tutuşan gençleri gördüğünü çok özlendiğini o yıllarını öyle geçirmediğine pişman olduğunu dile getiriyor dünyanın en büyük milyarderleri veya girişimciler asıl mutluluğun para olmadığını söylüyor.

Sakıp Sabancı milyon dolandırının, fabrikalarının olduğunu ama oğluna bir çift ayakkabı giydiremediğini neye yarayacağını soruyor böyle zenginliğin çok garip değil mi her şey.

Eğer gerçek mutluluk para değilse ve ya biz yanlış şeylerin peşinden yanlış zamanlar da koşuyorsak hiç durup düşündünüz mü şuan ki ben olmasaydı ne olurdu kim olurdu diye her şey gerçekten çok garip ve bilinmezlik dolu.

Bir nebze olsun bunları dışarıya vurmasam rahatlayamayacağımın farkındaydım ve benim gibi düşünen insanların veya düşünmeyen insanların yorumlarını merak ediyorum.

Herkese saygılar ve sevgiler.

Ben dışarıda vakit geçirmekten çok hoşlanmıyorum, onun yerine startup araştırıp, bulup onlara bir proje geliştirmek çok daha fazla hoşuma gidiyor. Günde 15-16 saat gerçekten araştırma yapabilirim, yeni şeyler öğrenebilirim bu bana dışarıya çıkmaktan çok daha fazla haz ve mutluluk veriyor.
Bence amaç para olmamalı, zaten sevdiğimiz işi ciddiye alarak yaptığımızda bir süre sonra para kendiliğinden geliyor. Onun için Sakıp Sabancı gibi insanlarında zamanında çalışırken çok zorlandığını düşünmüyorum, psikolojik olarak en çökük oldukları dönemde bile bu bir şeylerin üstesinden gelebilme hazzı onlara fazlasıyla yettiğini düşünüyorum.

Ruh ikizimi buldum sanırım. 1gün çalışmasan yarın aç kalacakmışım gibi his ediyorum resmen. Neden bu kadar çalışırsın ki arkadaş.

وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْاِنْسَ اِلَّا لِيَعْبُدُونِ
Ben cinleri ve insanları ancak bana ibadet etsinler diye yarattım.

hocam yaratılış gayesine göre hareket etme gayreti oluşursa şu akılda takılı kalan bir sürü düşüncenin bir toz bulutu gibi dağıldığını görebilirsiniz.

şuraya ithafen yazdım

Anı yaşamak için çekilen acılardan sonra bir ödül görmek, kafa rahatlığı vs. lazım. Her şey diken üstünde olduğu için geçmiş ve gelecek arasında sıkışıyoruz.

Birleşik Devletler'de olsam geleceği iplemez, anı yaşardım.

ben kimim nereden geldim nereye gideceÄŸim.


https://youtu.be/nXOMrbIRdQE?si=dzGYum9dKXDyHaVh

Yolcusun,yoldasın,sonsuzluk diyarından geldin. ( tekrar döndürüleceksin)

Amaç para veya başka bir şey olmadı aslında benim için hiç bir zaman ama yine de ne için bu kadar savaş verdiğimiz şüpheli.

Doğru tam olarak tek cümle ile açıklamak gerekirse bende aynı şeyi düşünüyorum. 1 gün çalışmasam sanki her şey bitecekmiş gibi.
İşte mesela bu ayete bakınca ibadet etmek haricinde bir görevimiz yok gibi neden dünyevi şeylerin peşinde bu kadar çok yıpranıyoruz ne için diye sormamak elde değil.

Aslında bu bize özel değil her ülkeden kültürden insan tanıdım hepsinde dolaylı yollar ile aynı kaygılar veya benzer kaygılar mevcut

Ahahahaha Mahsun iyidir.

Orası şüphesiz hepimiz bir yolcuyuz kendimizi arıyoruz kendimizi ararken yolumuzu kaybetmemeye uğraşıyoruz ama işte durum biraz değişik ve kafa karıştırıcı.

Hocam sana şunu söyleyebilirim Allah ve Kuranı-kerim supehsiz gerçektir kabir vardır rehber vardır.kim nederse desin ölüm seni yakalamadan bul yolunu hepimiz doğru biçimde buluruz inşallah.