aslında bizimkinin babası anlayışlı bişeydi.hatta zamanında çağırın delikanlıyı tanışalım diyen bi kişilik.taa ki bu sabaha kadar

sabahın köründe adamın biri unların evine gitmiş.bu adam bizim kız arkadaşın babasının yakın arkadaşlarından.kısa bi selamlaşma falan olayından sonra "seninle özel bişey konuşçam" demiş.geçmişler başka odaya.yarım saat falan konuşmuşlar.sonra kız arkadaşımı odaya çağırıp adam herşeyi baştan anlatmış.yok erkek arkadaşıyla sarmaş dolaş çarşıdan geçiyolar,yok el ele yürüyolar.bunlar abartma!
1- biz 2 aydır çarşıdan geçmiyorus.başka yoldan sahile gidiyoruz.
2- çarşıdan geçsek elini dahi tutmam tanıdıklar görür diye.
ama kız arkadaşın babasıda bu adama inanmış.çıldırmış.bardağı falan kırmalar bağırmalar etmeler.ama bu adam zamanında beni evine çağıran,kız arkadaşımla buluştuğumuzda(anneside vardı yanında) bizi gören,fazla samimilik olmasın diye yanımıza gelmeyen biri.başka biri kızını söleyince çıldırmış işte.telefonu, pc yi falan herşeyi elinden almış.
sonra bizimkine bi tokat
annesinlede kavga etmişler.kadında ağlamış falan 
adam evden gidince annesi demiş bugün buluşçaktınız,son kez git buluş 1saat iznin var bidaha benden izin alma demiş.bizde buluştuk.ben ne zamandır bu kızdan kopmaya çalışıyodum.ama beni çok seviyodu kıyamıyodum.bugünde gidicek biyer bulamadık.1saat izinle pek biyere gidemezdik.görende olur diye gel dedim bari bize gidelim.e genç insanlarız.birazcık bişiler yaşadık.sonra bunu evine bıraktım.ama o olanlardan sonra ayrılamıcam.
babasınlamı konuşsam?annesinle konuştum,"sakın konuşma herşeyi akışına bırak siniri geçince bakarız" dedi.ama ben sabredemem.özlüyorum.gizli gizli evden arıyo beni.içim burkuluyo.
napmalıyım?