Para kazandın, zengin oldun eee sonra?

Selam olsun,

Paradan bahsetmedim hocam, bakmakla yükümlü olduklarımız ya da yaşamak için kazanmak zorunda olduklarımızdan bahsetmiyorum.
Elbette yaşamak için kazanmak zorundayız.

Sadece hayat gailesi içinde bunlar farkında bile olmadan amaç haline geliyor ki o çok sevdiğimiz insanları ihmal eder hale gelebiliyoruz.
Bir babanın evladıyla ciğerden gülerek neşelenerek vakit geçirmesi, evladına iphone almasından daha kıymetlidir. Ya da balığa çıkmaları...
Amaç eşine, çocuğuna, ailene maddi karşılığı olan şeyler almaktan ibaret değil asıl lüks başka babında.

Elbette temel ihtiyaçları kastetmiyorum öyle şey olabilir mi hiç?
Bir babanın çocuğuna vereceği en büyük geleceğin o çocuğun doya doya babasıyla keyifli vakit geçirmesi olarak görürüm.
Bütün çocukların yetenekleri, zekaları aynı olabilir mi ki tüm çocuklar çok para kazanma odaklı yetiştirilsin.
Bir çoğu, bir çoğumuz gibi çok paralar kazanamayacaklar ve kendilerini başarısız, eksik olarak görecekler haliyle hep bir mutsuzluk halinde olacaklar.
Demek istediklerim bu mimalde.

Elbette aç açıkta yaşayalım değil.

Hukuk önünde herkes cidden eşit olsa , torpil/adam kayırma olmasa bu hırsın nispeten azalacağını mı söylüyorsunuz hocam

Her şeyin para olduğu bir dünyada acıkınca yemeğe odaklanmamalıyız her şey yemek değil demek gibi bir şey bu. Bir de ben çevremden şunu gördüm ki ben paraya değer vermiyorum diyenlerin hepsi ya parası olup iyi yaşayanlardı ya da hiç parası yok durmadan çevresine rahatsızlık veriyor parazitlik yapıyor ondan sonra çıkıp ben paraya değer vermiyorum diyor tabii değer vermiyorsun çünkü milletin sırtından geçiniyorsun senin için para ne ki bedava yaşıyorsun zaten mesela sözüm ona.

Ben para kazanınca kafam çok rahat mesela kaygı yok, bir şey alırken etikete bakmak yok, para olmadığı için yapamadığım bir şey kalmıyor. Aileme daha çok yedirip içtirip, gezdirip imkan sağlayabiliyorum. Ailem de hiç kimsenin sıkıntı çekmesine izin vermem. Çocuklarıma daha iyi bir gelecek ve daha iyi bir eğitim sağlık yaşatabilirim. İnsanlara el atabilirim. Böylece milyon tane şey sayabilirim. Amaa para olmayınca yokluktan başka bir şey sayamam. Para çok iyi bir araçtır lakin ağırlığını ve değerini taşıyıp bilene. Aslında asıl mesele burda paranın çokluğu azlığı değil sizin bahsettiğiniz. Herkes para kazanır ama herkes para harcamayı bilmez. Bunu bilince para bu hayatın en temel ihtiyacından biri kesinlikle. Sağlık, yaşam, güvenlik, para

Selam olsun,

Sizi kastetmiyorum lakin herkes bana bir laf sokma ve yanıldığımı anlatma derdinde.
Yokluğu dibine kadar yaşadım, varlığı da yaşıyorum.
İkisi de uçlarda.

Yaşanmışlık tecrübemi aktarıyorum, içinden alacağı olanlar alır.
Demiyorum ki benim yaşadığım tek gerçektir.
Etrafıma bakıyorum varlık içinde yokluk içinde herkes mutsuz.
Birisi son model arabasında mutsuz, arkadaşlık yapmak için para saçar.
Birisi evinde mutsuz.

Ben kendime bakıyorum en yokluk dönemim ile en varlıklı dönemim arasında mutluluğum, keyfim, hayattan aldığım tat değişmedi, değişmiyor.
Çünkü maddiyata dayalı bir hayat, bir bakış açısı ile yaşamıyorum. İnsanların başarı olarak gördüğü şeyler üzerinden kendimi değerlendirmiyorum.
Bu deneyimimi paylaşıyorum. Benimle tartışmak yersiz, bir yaşanmışlık aktardım.
Olumlu olumsuz değerlendirmesi lazım okuyanların. Hepsi bu.

Bu hırslar her zaman olur parayı kötü işler için araç haline getirmek içinde olacak örnek çok iyi derecede üst düzey hane başına iyi gelir elde eden bir ülke var adamlarda çok para var ama suç oranlarında ilk 5te arkadaşlar ki çok parada azdırıyor insanları adaleti ne kadar iyi sağlarsan sağla yine bunu çiğnemek isteyen insanlar olur parayla olmak istedikleri kişiler olmak isteyenler olacaktır. Bunun önüne hiç bir şekilde geçilemez ama en azından sistem gerekli diye düşünüyorum adalet sistemi hukuk sistemi dediğiniz gibi onun adamı bunun adamı işlerini ne kadar aza indirebilirsek kafi..

Yaşanmışlık mı biriktiriyor insanlar? Son manitanın adını bile unutmuşum ne anısıymış bu 😂 Bu hayattaki tek gerçek para ve paranın getirdiği hürriyet ve huzur.

Çok güzel bir noktaya deginmissiniz hocam, tebrikler ama bu farkındalık herkeste olusamiyor yada yaş ortalamasıyla ilgilide olabilir yanlış anlasilmaniz.
Para kazanmak tabiki çok güzel. Maddi yetersizlik hissi çok kötü bir his, bir çoğumuz taddik bunu bu ülkede.

Yani deli gibi paralar kazanırken insan sevdiği bir kaç kişiyi kaybedince sizi daha iyi anlayabiliyor, kaybettikleri ile geciremedigi vakit gerçekten para bunu satın alabilir mi ? Sabancı çok zengin bir insan olarak öldu ama çocuğuna bir ayakkabı alamadığı için ağlıyordu.

Bende kazanmak için mücadele ediyorum bu hayatta ama evime cocuguma yetecek kadar kazanmak benim için kafi, daha fazla kazanmak için köle olmamayı tercih ediyorum.
Dışarıya çalışsam belki çok kazanacağım ama kendim için çalışıp suanlik az kazaniyorum...

Umarım ileride bundan pişmanlık duymam 😀

en büyük zenginlik elindekinin kıymetini bilebilmek imiş