Hayatınızın en güzel zamanları?

2013 - 2015 üniversitenin son 2 yılı , hatri sayılır bir kazancım vardı en güzel zamanlari diyebilirim. Şimdi kazanç hiç bişeye yetmiyor ama şükürler olsun.

Bi' şekilde düzeleceğine inanıyorum. O zamanlardaki yaptığınız şeyler işe yaramıyor olabilir ama üstünden herhangi bi' ders çıkarıp yine yettirmeye çalışacak şeyleri umarım bulursunuz.

2011-5. ay.

Hayatım da.

Bugünümüze şükürler olsun. Rabbim daha iyisini, daha güzelini nasip etsin. Gam, keder bizden uzak olsun inşallah.
Hayatın anlamını öğrenmek önemli...

Amin hocam, cümlemiz için en iyisini hayırlısını nasip etsin.

3 Senelik lise

22-23'den sonrası benim için çekilmez bir hal almaya başladı. Stressiz çalıştığım zamanları özlüyorum.

Hayatımın en güzel dönemini hiç düünmemiştim ama şimdi karar verdim.

Sene 1992, yaş 13, boy 175 kilo 75 )))
Yazlık bir beldede ilçenin en iyi otellerinden birinde resepsiyonda çalışıyordum.
Turizm aşırı yorucu bir iştir ama ben çok ballıydım.

İngilizce biraz Almanca ve biraz Rusça biliyorum. Altımda turizm otelcilik mezunu bell boylar vardı.
Çalışma saatlerim 16:00-24:00
Otellerde check-in check-out 12:00-14:00 arasında yapılır.
Gece 24:00'ten sabaha da muhasebe kayıtları yapılırdı.
Yani benim çalıştığım saatlere çok nadiren iş çıkardı.

Kasa ve santral benim kontrolümde olduğu için avans çekmek isteyen ya da aileleri ile iletişimi kaybetmemek isteyen personel beni el üstünde tutuyordu.
Google yok, bütün turistler alışveriş için, gezmek için, yemek için, eğlenmek için herşeyi bana soruyorlardı.
Tüm esnaf müşteri göndereyim diye benimle bağlantı kurmaya çalışıyordu.
Kuyumcular, taksiciler, restoran cafe barlar gece kulüpleri herkes benimle tanışıp müşteri göndereyim diye beni tavlamaya çalışıyordu.
Gittiğim hiç bir yerde hesap ödetmiyorlar, her yere taksiciler bedava götürüyordu.

Sabah 9-10'dan öğlen 3 e kadar plajda takılıyordum tüm arkadaşlarım üniversiteliydi.
Çünkü giremedikleri tüm diskolara gece kulüplerine benim yanımda girebiliyorlardı.
Çünkü her gece işten çıkarken güzel müşteri kızlar benimle gece kulübüne geliyorlardı.
Bizim Otel Çekler ve Ruslarla çalışıyordu.
Her tur değiştiğinde benim de turist sevgilim değişiyordu.
Üstelik gelen kızların içinde benim o zamanlar sadece dergi kapaklarında magazin programlarında görebildiğim kadar güzel kızlar vardı.

Stres yok, Gelecek kaygısı yok. Sınav stresi yok.
Hayatımın en eğlenceli, en keyifli yazlarıydı.
Evde - okulda 13 yaşında orta 1'e giden bir çocukken, o bölgede bir anda 23 yaşında popüler bir adam gibi saygı ve ilgi görmüştüm.
Ondan sonra 3 sezon daha aynı işi yaptım.
2 sene sonra patron bana güveniyor diye fazla tecrübelendim diye beni sote saatlerden alıp en yoğun saatlere koymaya başladılar.
Ben de yorulup bıraktım. Turism işi normalde çekilecek bir iş değil.
Ama ilk 2 senem harika geçmişti.

Üzerinden 30 sene geçmiş. )))
Ama bu konuyu görene kadar bu konu hakkında ciddi şekilde düşünmemiştim.
Önemli olan geçmişin muhasebesini ve geleceğin hayallerini bir kenara bırakıp anda kalabilmek.
Anda kalamadığınız hiç bir günü hatırlayamazsınız, hatırlayamadığınız tüm günleriniz yaşanmamış sayılır...