bycaos adlı üyeden alıntı:
mesajı görüntüle
Selam dostlarım öncelikle bu konunun kesinlikle siyasi bir amacı yoktur tamamen dertleşmek amaçlıdır. Siyasi yönlere çeken arkadaşlar olursa direk profilini engelleyeceğim iyi günler.
Her gün kendimi kazıklanmış ve ne kadar güçlü olursam olayım güçsüzleştirilmiş gibi hissediyorum. Eskiden 3 4 5 bin tl gibi ufak rakamları kazandığımda içimi huzur kaplardı. Şimdi aşa yukarı 40 ile 60 bin arası aylık gelir elde ediyorum ama her markete gittiğimde kazıklandığımı düşünüyorum, ve bu durum beni çok rahatsız ediyor. Alamadığımdan yada maddi açıdan zorlandığımdan değil, sadece hak edilmeyen bir fiyat artışı olduğu düşüncesindeyim.
En küçük örnek dolar sürekli bahane ediliyor ama dolar ile alışveriş yapsak bu kadar zam geleceğini düşünmüyorum, geçen hafta oğluma 45 tlye aldığım kıytırık oyuncak bugun baktım 125 tl olmuş, Bu sizcede biraz garip değilmi? her alışverişte ben kendimi kazıklanmış ve enayi yerine konmuş hissediyorum.
Eski zamanları hatırlıyorm cocukluk zamanlarımı 3 tlye o kadar çok şey alıp o kadar çeşit oyuncak vardı ki, 20 30 tl gibi rakamlara inanılmaz kaliteli bir oyuncak alabiliyorduk.
Şimdi oğluma 2 3 bin tl bandında oyuncaklar alıyorum, aldığım şeyler o kadar kalitesiz ve yapmacıkki hemen kırılacak gibi hissediyorum ve gerçekçide durmuyor, Geçenlerde vintage bir uzaktan kumandalı araba aldım, 1993 model inanmyacaksınız 2 vitesli şanzımanlı ve amortisör kaucuk lastik vb. aklınıza gelebilcek tüm özelliklere sahip. Şimdiki uzaktan kumandalı araçlara bakıyorum kumandaları bile çöp gibi. Bilmiyorum teknoloji ilerledikçe biz neden geriliyoruz, ekonomiyi falan bir kenera bıraktım. Para verip alsan bile aldığın ürünler adileşti.
Artık bunları fark etmek beni sinirlendiriyor. Kendimi ger gün salak yerine konmuş kazıklanmış ve zorlanmış hissediyorum. İnsan her daim mutlu olmak yaptığı aldığı ne bilim her neyle uraşıyosa ondan keyif almak mutlu olmak ister. Eskiden yemek yediğidme zevk alırdım şimdi karnım doysun diye düşünüyorum sadece bana en güzel yemekte olsa 1 tanecik simitte olsa extra bir keyif vermiyor. Eşim ve cocuğum olmasa bu hayatta beni tutan hiç bişeyin olmadığını söyleyebilirim. Belki intaar bile edebilirdim ama şuan yaşamak ve onları ayakta tutmak zorundayım.
Sizde durumlar nedir öyle içimi dökmek istedim saygılarımla.
Her gün kendimi kazıklanmış ve ne kadar güçlü olursam olayım güçsüzleştirilmiş gibi hissediyorum. Eskiden 3 4 5 bin tl gibi ufak rakamları kazandığımda içimi huzur kaplardı. Şimdi aşa yukarı 40 ile 60 bin arası aylık gelir elde ediyorum ama her markete gittiğimde kazıklandığımı düşünüyorum, ve bu durum beni çok rahatsız ediyor. Alamadığımdan yada maddi açıdan zorlandığımdan değil, sadece hak edilmeyen bir fiyat artışı olduğu düşüncesindeyim.
En küçük örnek dolar sürekli bahane ediliyor ama dolar ile alışveriş yapsak bu kadar zam geleceğini düşünmüyorum, geçen hafta oğluma 45 tlye aldığım kıytırık oyuncak bugun baktım 125 tl olmuş, Bu sizcede biraz garip değilmi? her alışverişte ben kendimi kazıklanmış ve enayi yerine konmuş hissediyorum.
Eski zamanları hatırlıyorm cocukluk zamanlarımı 3 tlye o kadar çok şey alıp o kadar çeşit oyuncak vardı ki, 20 30 tl gibi rakamlara inanılmaz kaliteli bir oyuncak alabiliyorduk.
Şimdi oğluma 2 3 bin tl bandında oyuncaklar alıyorum, aldığım şeyler o kadar kalitesiz ve yapmacıkki hemen kırılacak gibi hissediyorum ve gerçekçide durmuyor, Geçenlerde vintage bir uzaktan kumandalı araba aldım, 1993 model inanmyacaksınız 2 vitesli şanzımanlı ve amortisör kaucuk lastik vb. aklınıza gelebilcek tüm özelliklere sahip. Şimdiki uzaktan kumandalı araçlara bakıyorum kumandaları bile çöp gibi. Bilmiyorum teknoloji ilerledikçe biz neden geriliyoruz, ekonomiyi falan bir kenera bıraktım. Para verip alsan bile aldığın ürünler adileşti.
Artık bunları fark etmek beni sinirlendiriyor. Kendimi ger gün salak yerine konmuş kazıklanmış ve zorlanmış hissediyorum. İnsan her daim mutlu olmak yaptığı aldığı ne bilim her neyle uraşıyosa ondan keyif almak mutlu olmak ister. Eskiden yemek yediğidme zevk alırdım şimdi karnım doysun diye düşünüyorum sadece bana en güzel yemekte olsa 1 tanecik simitte olsa extra bir keyif vermiyor. Eşim ve cocuğum olmasa bu hayatta beni tutan hiç bişeyin olmadığını söyleyebilirim. Belki intaar bile edebilirdim ama şuan yaşamak ve onları ayakta tutmak zorundayım.
Sizde durumlar nedir öyle içimi dökmek istedim saygılarımla.
