• 14-06-2023, 04:45:14
    #1
    Dün itibari ile atamam çıktı ve en büyük hocamı kaybettim bu nasıl bir iş keşkelerin ülkesinde yaşamaya başladım gibi atama günü bu mu olması gerek... isyanı hiç sevmedim ama ülkemizin başı sağ olsun bu kadar dürst ve onurlu bir insan kaybetmenin acısı hep içimde kalacak üni okurken çalışmak zorunda kaldığım günlerden birinde araç sürüp pazarlama yapıyordum 5 şekerli çay içerdim bir müşterim bana şunu söyledi '' acı da var bu dünyada onu da tat'' bir kere tattım daha kurtulamadım bu acıdan...
    • BuyW
    BuyW bunu beğendi.
    1 kişi bunu beğendi.
  • 14-06-2023, 04:50:09
    #2
    Bu dünyada tek bir şey öğrendim. Oda şuan aldığımız nefesin bir armağan olduğudur.
    Askerde diz çöküp tetiği çektim ve patlamadı.
    O gün bu gündür hiç bir acı, korku veya başkası umrumda değil. Allah'dan başka.
    Hayat kısa herkes hakkını versin
    • hmsajan
    [ARG:2 UNDEFINED] bunu beğendi.
    1 kişi bunu beğendi.
  • 14-06-2023, 04:53:26
    #3
    Albayraktech adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    Bu dünyada tek bir şey öğrendim. Oda şuan aldığımız nefesin bir armağan olduğudur.
    Askerde diz çöküp tetiği çektim ve patlamadı.
    O gün bu gündür hiç bir acı, korku veya başkası umrumda değil. Allah'dan başka.
    Hayat kısa herkes hakkını versin
    yok be hocam asteğmen olarak yaptım bende çok görevi yerine getirdim vur dediler vurdum ama acı denilen olay ilk öğretmenlerini kaybetmekle başlıyor geleneklerine en sadık olan en son nesilim ben atama günü olmamalıydı diye düşünmekteyim
  • 14-06-2023, 11:01:40
    #4
    Başın sağolsun hocam.