İslam inanç meselesi

Madem evrensel neden şüpheye düşürüyor?

Arkadaşlar merhaba,
Belki ayni durumu yaşayaniniz vardır, yol gösteren olursa veya aynı durumu atlatmış biri varsa sevinirim.
Ben önceden namazı kılan, kuran okuyan İslama inanan biriydim. Ama zaman geçtikçe ve olgunluk artınca bu inanış da çürümeye başladı. Yani durup düşündüğümde, geriye baktığımda elle tutulur bir kaynak göremiyorum.
İslami savunanlar öylesine savunuyorlar ki gözleri kör olmuş, gerçeklere dair hiç bir şeyi göremiyorlar. Üstünüze alınmayın "dünya güneşten bir santim uzakta olsa donardik" diyen cahilleri diyorum.
Bana göre Allah zam yapmaz. Veya müzik dinlemeyi, kadınların haklarını elinden almayı emretmez ve vahyetmez.
Bana göre İslam bu değil, bu yalnızca bir takim soytarıların ekran başına geçip yaptıkları şovlar. Burada tarih de devreye giriyor. Söylenenlerin kaçını tarihin dogruladigini bilmiyorum. Ama eski zamanlarda ki İslam bu değildi Bana göre. En başında şunu merak ediyorum. Kuranın hiç değiştirilmediğini kim nerden biliyor? O zaman ki hadislerin doğruluk payı nedir? Birinin yahut tarikatın, örgütün, düşmanların vs bunu değiştirmediğini nereden bileceğiz? Arkadaşlar ben bu İslama inanmıyorum ve inanmakta istemiyorum. Silah zoruyla "aman aman sen cehennememi gitmek istiyorsun, allah seni tas eder bak" diyenlerin de bir b*k bilmediğini düşünüyorum.
Bu cennet cehennemle ilgili anlatılanların kaçı doğru? Vay bir adam varmış cennete girmiş Azrail yol göstermiş çıkarken ayakkabılarını unutmuş, kaynak nedir kaynak?
Şu an bi kendinizi sorgulayın inandığınız İslam nedir? Anne babadan gelene mi ininanıyorsunuz? Durum bu arkadaşlar ben gerçekten bir şeyleri sorgulayıp, elle tutulur bir kaynak bulursam işte o zaman inanmaya başlarım.
Madem Allah o kadar merhametli o halde bu Sevap olmaz mı? Araştırarak kendimiz inanıyoruz çünkü. Zorla değil.
Şu an bir boşluk içindeyim. Bir ışık bulana kadar da içinde durmaya devam edeceğim.
Benim düşüncem bu. Saygı çerçevesinde sizde istediğinizi yazabilirsiniz.

Arkadaşlar merhaba,
Belki ayni durumu yaşayaniniz vardır, yol gösteren olursa veya aynı durumu atlatmış biri varsa sevinirim.
Ben önceden namazı kılan, kuran okuyan İslama inanan biriydim. Ama zaman geçtikçe ve olgunluk artınca bu inanış da çürümeye başladı. Yani durup düşündüğümde, geriye baktığımda elle tutulur bir kaynak göremiyorum.
İslami savunanlar öylesine savunuyorlar ki gözleri kör olmuş, gerçeklere dair hiç bir şeyi göremiyorlar. Üstünüze alınmayın "dünya güneşten bir santim uzakta olsa donardik" diyen cahilleri diyorum.
Bana göre Allah zam yapmaz. Veya müzik dinlemeyi, kadınların haklarını elinden almayı emretmez ve vahyetmez.
Bana göre İslam bu değil, bu yalnızca bir takim soytarıların ekran başına geçip yaptıkları şovlar. Burada tarih de devreye giriyor. Söylenenlerin kaçını tarihin dogruladigini bilmiyorum. Ama eski zamanlarda ki İslam bu değildi Bana göre. En başında şunu merak ediyorum. Kuranın hiç değiştirilmediğini kim nerden biliyor? O zaman ki hadislerin doğruluk payı nedir? Birinin yahut tarikatın, örgütün, düşmanların vs bunu değiştirmediğini nereden bileceğiz? Arkadaşlar ben bu İslama inanmıyorum ve inanmakta istemiyorum. Silah zoruyla "aman aman sen cehennememi gitmek istiyorsun, allah seni tas eder bak" diyenlerin de bir b*k bilmediğini düşünüyorum.
Bu cennet cehennemle ilgili anlatılanların kaçı doğru? Vay bir adam varmış cennete girmiş Azrail yol göstermiş çıkarken ayakkabılarını unutmuş, kaynak nedir kaynak?
Şu an bi kendinizi sorgulayın inandığınız İslam nedir? Anne babadan gelene mi ininanıyorsunuz? Durum bu arkadaşlar ben gerçekten bir şeyleri sorgulayıp, elle tutulur bir kaynak bulursam işte o zaman inanmaya başlarım.
Madem Allah o kadar merhametli o halde bu Sevap olmaz mı? Araştırarak kendimiz inanıyoruz çünkü. Zorla değil.
Şu an bir boşluk içindeyim. Bir ışık bulana kadar da içinde durmaya devam edeceğim.
Benim düşüncem bu. Saygı çerçevesinde sizde istediğinizi yazabilirsiniz.

Kuran yetmedi mi de sana dinden çıktın. Ben inanmıyorum bu sözlere eskiden söyleydim, böyleydim vsvs. Fitneye gerek yok inanmazsan inanma bu kimseyi bağlamaz lakin inananlara veya inanmayanlara hakaret edemezsin. Hem yardım istiyorsun hemde millete hakaret ediyorsun. Gerçekten samimi olsan birsey öğrenmek istersen yerinin burası olmadığını sende çok iyi biliyorsun. Sana tavsiyem dini araştırmadan önce insanlara saygılı olmayı öğren.

Işığı bulmuşsun zaten hocam. Karanlıktan aydınlığa çıkınca insanın gözleri bir süre rahatsız olur ama zamanla aydınlığa alışır.

Şimdi nolacak kral peki? Kısacık ömrümüz bittiğinde nereye gideceğiz? Hangi dinin öldükten sonra ki bahsettiklerinin doğruluğu kesin? Şey gibi bu, bir ev alacaksin ama 2 gün sonra yıkılacağını biliyorsun. Sokakta kalsan nolur kalmasın nolur

Doğum ve ölüm gerçeğini doğru şekilde bilince çıkarırsan, yaşamın kıymetini bilirsin. Dünyaya bir defa geliyoruz ve her saniye sona doğru yaklaşıyoruz. Bir yanıyla korkutucu bir gerçek bu. İnsanları "ölümden sonra hayat" fikrine inanmasının en önemli sebebi bu, yok olup gitme korkusu. Ama bu gerçeği de kabullenmek lazım. Bizden önceki milyarlarca insan nasıl yaşayıp belirli bir süre sonra öldülerse bizler de öleceğiz. Ama madem şuan hayattayız, o zaman yaşamın değerini bilmeli ve ona göre yaşamalıyız.
Öbür dünyaya gidip de geri gelmiş gibi hikaye anlatanlara bakma, hepsi bu hikayeleri anlata anlata zengin oluyorlar. Derdi öbür dünya olana bir lokma bir hırka yeter. Ama bakıyorsun hepsi Karun kadar zengin, hala da gözleri aç... Bilgi güçtür. Bilirsen güçlüsün. Bizi biz yapan şey zihnimizdeki düşüncelerimiz. Düşünceyi var eden ise nöronlar arasındaki ağlarda dolaşan elektrik akımları. İncilde "tozdan geldik, yine toza döneceğiz, topraktan geldik, yine toprak olacağız" minvalinde sözler var. Tam da öyle aslında. Şuan bizi var eden atom parçacıkları milyarlarca yıldır kimbilir nelerin parçası oldu. Kim bilir hangisi nerelerde bulundu. Biz öldükten sonra da aynı şekilde dağılacaklar, başka atomlarla birleşip başka canlıları oluşturacaklar belki.