• 28-04-2023, 04:10:54
    #1
    Merhaba, ben doğma büyüme hataylı bir gencim. 6 Şubat depreminde de hataydaydım, o 3 gün hayatımın en kötü günleriydi. Tüm şehrimiz yıkıldı, anılarımız, çocukluğumuz... Hatay mahalle gibiydi herkes birbirini tanırdı, sıcak bir aile ortamı vardı her yerde. O günlerde gördüğüm görüntüleri aklımdan çıkaramıyorum. Her dakika arkadaşlarımın, dostlarımın ölüm haberi geliyordu. Neredeyse 3 ay geçti aradan ama o anları aklımdan çıkaramıyorum. Psikolojik destekte alıyorum fakat pek bir işe yaramadı, nasıl bir yol izlememi önerirsiniz?

    Değerli yorumlarınız için şimdiden teşekkür ederim.
  • 28-04-2023, 04:32:43
    #2
    Ölümden zoru ölümü yaşamaktır. Siz acı gerçeğiyle beraber yaşamı yaşamışsınız. Zamanla güçlenecek ve bu duruma alışacaksınız. Dirayetli olmaya çalışın. Hayatınıza odaklanın. Hepimize geçmiş olsun.
  • 28-04-2023, 04:50:00
    #3
    Her şey zamanla geçer hocam, bu hayatı bir gemi gibi düşünün okyanusun dalgası asla bitmiyor.
  • 28-04-2023, 04:58:24
    #4
    yilmazsocial.com
    Geçmiş olsun
  • 16-06-2023, 00:24:50
    #5
    Üyeliği durduruldu
    Ede aynı bende artı çocuklarıma bir.sey olacak diye korkuyorum