Merhaba, ben doğma büyüme hataylı bir gencim. 6 Şubat depreminde de hataydaydım, o 3 gün hayatımın en kötü günleriydi. Tüm şehrimiz yıkıldı, anılarımız, çocukluğumuz... Hatay mahalle gibiydi herkes birbirini tanırdı, sıcak bir aile ortamı vardı her yerde. O günlerde gördüğüm görüntüleri aklımdan çıkaramıyorum. Her dakika arkadaşlarımın, dostlarımın ölüm haberi geliyordu. Neredeyse 3 ay geçti aradan ama o anları aklımdan çıkaramıyorum. Psikolojik destekte alıyorum fakat pek bir işe yaramadı, nasıl bir yol izlememi önerirsiniz?

Değerli yorumlarınız için şimdiden teşekkür ederim.