Utangaçlık Yok Etme, Özgüven Kazanma Hakkında

Doktor kontrolünde selectra 100mg kullanıyorum. Keşke daha önce kullansaydım diyorum hocam.

Bende rezil olmaktan yada insanlar bana güler diye yapamıyorum, çok defa yaşadım yüzüm kırmızı olur, terlerim, kalbim yerinden çıkar gibi olur olurda olur.

Şuan dediğiniz durumdayım dayıma gidiyorum dayım ile düzgün konuşamıyor birde rahat yemek yiyemiyorum.

Sunum yapamam diye üniversite hayalimden vazgeçtim :/ sahneye nasıl çıkayım 😂

Kursa katıl hocam dedim hemen sahneye çık demedim.

Bu durum psikolojik mi yoksa otizm gibi bir farkındalık mı? Hocam bazen insan değilmişim gibiyim insanlardan farklı düşünce yapım var ve bu düşünceleri ortaya dökünce insanlar tepki veriyor genelde bana.

Tamamen psikolojik gözünü karartman lazım ufak ufak başla gerisi gelecektir zaten emin ol ve geçmişin geçmişte kaldığını unutma

sen cesaret etmeden kendiliğinden düzelmeyecek, bir taktiği, formülü vesairede yok. korkunun üstüne gitmen tek çözüm yolu.

ayrıca 'rezil olma korkusu' ne demek? normal insanlar hiç hata yapmıyor mu? hiç rezil olmuyor mu? onlar kusursuz mu? eğer onlar kusursuz değilse sen neden kusursuz olmaya çalışıyorsun? kusurlarımızla ve hatalarımızla varız, seven böyle sevsin mantığıyla kimseyi umursama, yapmacık davranma, doğal ol.

Bundan 9 yıl önce idi... Bu saydıklarının çoğu bende vardı ek olarak aşırı duygusal biriydim. Cahil , özgüveni sıfır , asosyal , utangaç bir insandım. Hatta daha 17 yaşımda olmama rağmen saçlarım neredeyse bembeyaz idi , çecremdekiler bana 20 yaşına gelmeden aksaçlı olursun falan diyorlardı. Sonra kendimi tamamen değiştirmeye karar verdim. Önce kitap okumaya başladım. Dışarı falan çıkmıyordum işe gidip gelip kalan tüm sürede kitap okuyordum, birinci yılın sonun da kişisel gelişim ile ilgili 30 kitap bitirmiştim ve bu beni ciddi mana da değiştirdi. Kendime dair negatif olan tüm düşüncelerim kayboldu aksine ne kadar özel ve ne kadar önemli olduğumun farkına varmamı sağladı. Tüm çevremi değiştirdim ne kadar işe yaramaz gereksiz kitle varsa çevremden attım. En küçük arkadaşlarım bile benden 10 yaş büyük idi artık. Sonra tecrübe , bilgi birikim yapmak adına 1 ay arayla farklı sektörler de maaşlı çalıştım. Artık 20-30 sektör de fikir ve bilgi sahibiydim ve kendime olan inancım , güvenim tamamen yerine gelmişti. Duygusallıktan , asosyallikten eser kalmamıştı. Ve asıl can alıcı noktaya değineceğim başta da belirttiğim gibi 17 yaşında iken saçlarım neredeyse bembeyaz idi , farklı farklı hastalıklarla cebelleşiyordum 2 hafta da bir hastanelik oluyorum , düzenli kullandığım ilaçlar vardı. Şu an da 26 yaşındayım saçlarım da 1 tel dahi beyaz saç yok ( saçlarımı hiç boyatmadım bu arada ) ve en son 4-5 sene önce sadece grip için gittim hastaneye. Sadece kafa yapımı değiştirmem ile gerçekleşti bunlar. Soranlara 17 yaşım da küllerimden yeniden doğdum derim hep

Utangaçlıği kitaplar sayesinde mı yendiniz yoksa farklı bir aktivite filan mı hocam

Sizin adınıza mutlu oldum inşallah bende kurtulurum bu ilet şeyden, yaşım 24 bir çok şeyden vazgeçtim şuan elimde hiç birşey yok ne diploma ne meslek (az çok elektrik bilgim var) ne tecrübe yaşım da geçti insanlar işe almıyor meslek öğreneyim, internetten kazanayım diyorum ne yapacam bilmiyorum.