Bundan 9 yıl önce idi... Bu saydıklarının çoğu bende vardı ek olarak aşırı duygusal biriydim. Cahil , özgüveni sıfır , asosyal , utangaç bir insandım. Hatta daha 17 yaşımda olmama rağmen saçlarım neredeyse bembeyaz idi , çecremdekiler bana 20 yaşına gelmeden aksaçlı olursun falan diyorlardı. Sonra kendimi tamamen değiştirmeye karar verdim. Önce kitap okumaya başladım. Dışarı falan çıkmıyordum işe gidip gelip kalan tüm sürede kitap okuyordum, birinci yılın sonun da kişisel gelişim ile ilgili 30 kitap bitirmiştim ve bu beni ciddi mana da değiştirdi. Kendime dair negatif olan tüm düşüncelerim kayboldu aksine ne kadar özel ve ne kadar önemli olduğumun farkına varmamı sağladı. Tüm çevremi değiştirdim ne kadar işe yaramaz gereksiz kitle varsa çevremden attım. En küçük arkadaşlarım bile benden 10 yaş büyük idi artık. Sonra tecrübe , bilgi birikim yapmak adına 1 ay arayla farklı sektörler de maaşlı çalıştım. Artık 20-30 sektör de fikir ve bilgi sahibiydim ve kendime olan inancım , güvenim tamamen yerine gelmişti. Duygusallıktan , asosyallikten eser kalmamıştı. Ve asıl can alıcı noktaya değineceğim başta da belirttiğim gibi 17 yaşında iken saçlarım neredeyse bembeyaz idi , farklı farklı hastalıklarla cebelleşiyordum 2 hafta da bir hastanelik oluyorum , düzenli kullandığım ilaçlar vardı. Şu an da 26 yaşındayım saçlarım da 1 tel dahi beyaz saç yok ( saçlarımı hiç boyatmadım bu arada ) ve en son 4-5 sene önce sadece grip için gittim hastaneye. Sadece kafa yapımı değiştirmem ile gerçekleşti bunlar. Soranlara 17 yaşım da küllerimden yeniden doğdum derim hep