Maximusfel adlı üyeden alıntı:
mesajı görüntüle
Bu hayatta canımı verebileceğim kadar çok sevdiğim ananem kollarımda öldü, nasıl ağlıyorum deli gibi dağıttım kendimi. Sonra aradan 2 3 saat geçti cenaze evinde enişteler ile birlikte sabaha kadar güldük, tutamadım kendimi. Salak saçma şeylere gülmüştüm. 3 gün sonrada annanemin evinde teyzemler sabah kahvaltı ederken sorgulamıştım , ananem öldü bu insanlar nasıl çay içebiliyor diye. Çünkü ben hiç birşey yemedim uzun süre.
insanları anlamak gerek, ne yaşadıklarını oturduğumuz yerden anlayamayız. Hiç bir acı yaşanmadan anlaşılmaz