dün cüneyt özdemire röportaj veren bir adam vardı. eşini ve 15 yaşındaki çocuğunu enkazdan çıkarım elleriyle gömmüş. ayrıca 15 akrabasını kaybetmiş. ama röportaj verirken yüzü gülüyordu çok sakindi ama kesinlikle şokta ve halen olayın farkında değil. çoğu insan sonradan duygusal patlama yaşayacak. bence insanların artık psikolojisi bozuk böyle bir ortamda sağlıklı düşünmelerini beklemek zor. eğerki ev beğenmeyip gittilerse kızmanıza gerek yok çok mağdur aile var başkasını çağrırsınız.
Aynı şeyleri düşündüm, adam sabah karısını çocuğunu gömmüş. Akşam sanki kahve muhabbeti yapıyor. Hatta eşime gösterdim Türkçe anlamasa da halinden tavrından anladı o da şaşırdı. İnsanlar gerçekten sonradan anlayacak bence.
Bu hayatta canımı verebileceğim kadar çok sevdiğim ananem kollarımda öldü, nasıl ağlıyorum deli gibi dağıttım kendimi. Sonra aradan 2 3 saat geçti cenaze evinde enişteler ile birlikte sabaha kadar güldük, tutamadım kendimi. Salak saçma şeylere gülmüştüm. 3 gün sonrada annanemin evinde teyzemler sabah kahvaltı ederken sorgulamıştım , ananem öldü bu insanlar nasıl çay içebiliyor diye. Çünkü ben hiç birşey yemedim uzun süre.
insanları anlamak gerek, ne yaşadıklarını oturduğumuz yerden anlayamayız. Hiç bir acı yaşanmadan anlaşılmaz