Ben bu gönül işlerinde neden Saf gibi oluyorum?

Ya ben bilmiyorum ama bu gönül işlerini hep bir kızla konuşunca samimileşince sen ona teklif edersin o da samimiyetten artık sana bağlanırda kabul eder türü diye biliyor(dum)um ya ne zaman bir kızla konuşsak samimileşsek acaba o bu mu diyorum ve sonum hüsran oluyor. En son geçen hafta bir kızla yine konuştum dedim bu da onlar gibi dedim işte ben seni arkadaş olarak görüyorum ne zaman istersen yazarsın dedim kız bana neden öyle diyorsun filan yazdı. Ben harbiden anlamıyorum siz bu gönül işlerini nasıl başarıyonuz?

Sevgi insanın gözünün önüne bir perde gibi iner.
Arkadaşların, yakınların kız hakkında doğruları söylediğinde görmezsin, görsen de toz konduramazsın.
Kısacası: Herkesten her şeyi bekleyerek yaşamalısın

Benimde lisede öyle bir kankam vardı. Lise 2 de tanıştık, üniversiteye kadar arkadaş olarak takıldık. Konsere gittik, oraya buraya gittik. Başlarda sevgili filan değildik hatta ikimizde ayrı sevgilisi vardı. Ben sevgilimden ayrıldım o teselli etmişti sonra o ayrıldı ben teselli ettim. Üniversite bitti derken bir baktım yüzük takılmış sonra da evlenmişiz. Şuan 2 senelik evliyiz.

O yüzden bu aşk işlerine pek akıl sır ermiyor takma kafana akışına bırak.

hep iyisi gelmiyor kötüsü geliyor diye umudu kesiyoruz. Bu sefer gelen şansı biz tekmeliyoruz

bana sen daha iyilerine layiksin diyorlar iyisi nerde hani

Kariyerin ilişkiden önemli olsun. Kariyer için tek bir şansın var fakat diğer için onlarca, yüzlerce hatta binlerce şansın var. Şansını iyi kullan

Bana da öyle diyorlar senden daha güzel kız var desek trip atarlar bir de

valla artık bıraktım ya bu sefer kesin artık ilgim kalmadı bu sektöre

Hocam saf sevgiyle salak gibi seviyorum bende sonra üzülen yine ben oluyorum. Neyse yine canım sıkıldı.