Zorlamadan olmuyor

Feci şekilde dayak yediğim bir hocam vardı.
Erdal Kısa namıdiğer demir tekme. (ben öyle diyorum)

Lisedeyken katıldığım kick box salonunun hocasıydı.

Geldik bismillah 10 yıllık öğrencilerinin arasına soktu beni.
Tüy siklet olduğum için sorguladım tabi hocayı.

Herkesle aynı antremanı yapıcaksın dedi. Neyse vardır bir bildiği dedik.

Şimdi bilenleriniz vardır sparring öncesi ısınma falan yapılıyor.
İşte şınav, mekik, açma germe.

Millet patır patır şınav çekerken benim zargana kollar bıraktı kendini.
Şınavı bırakmamla karnıma tekme attı hoca. Nefesim kesildi.

Kalk dedi tabi bir kudretle şınav pozisyonuna tekrar geçtim.

En fazla 3-4 şınav daha çektim. Yine düştüm.
Yine dalağıma bir tekme daha geldi. Sinirlenmeye başladım.

Şınav çekme sen dedi. Kollarınla şınav pozisyonunda dur.

Ama kollarım zangır zangır titriyor. O pozisyonda durmak için bile mücadele veriyorum.
Bir yandan da, aynı tekmeyi yememek için zorluyorum kendimi.

Neyse uzatmayacağım bu zorlamalar benim çok hızlı gelişmemi sağladı.

İçimizde gerçekten çoğunlukla farkında olmadığımız büyük bir potansiyel var. Ama zorlamadığımızda bu ortaya çıkmıyor.
Bazen acıdan kaçınma ve korkuyla da olsa bu potansiyeli kullanabiliriz.

Şuan hiç bilmediğim bir şehirdeyim (Kırklareli) . Laptobumu aldım ve sıcak evimden çıkıp kendimi bir şeylere zorlamak istedim.

Her nasılsa daha 1 haftadır ailemden uzak olsam bile faydalarını görmeye başladım. Burası geldiğim ikinci şehir.

Evet, zorlamadan olmuyormuş bunu bir kere daha anladım.

Konu konfor alanından çıkmakla ilgili. Bunu zaten hepiniz biliyorsunuz.
Sadece harekete geçmek gerekiyor...

İyi forumlar...

İlham verici bir örnek. Teşekkürler.

Hayatta aynen bu şekilde aslında hocam eğitiminizi tamamladıktan sonra karşınıza sizden çok daha üst seviyedeki insanlar geliyor ve o tekmeyi yemeye belki daha acı bir şekilde başlıyorsunuz savunmayı ve karşı tekme atmayı öğrenene kadar

“Bazen acıdan kaçınma ve korkuyla da olsa bu potansiyeli kullanabiliriz.“

Sonuna kadar katılıyorum bu kısma. Bir asker olarak bazen yaptığımız, girdiğimiz bölgeleri düşünüyorum ve nasıl yaptık diyorum? Öyle bir arazide, üzerinde büyük bir yükle yürüyorsun ki. Belki dağ keçisi zor geçer, geçtiğin bölgelerden ama yapıyorsun. Sonra oturup düşündüğünde bile insanın inanası gelmiyor kendi yaşadıklarına. Gerçekten insan her konuda çok güçlü ve muazzam potansiyel var, ama zorlamak gerekli, o gücü potansiyeli ortaya çıkarmak için.

Doğruluğunu araştırmadım duyduğum hikayeyi anlatayım.

Mimar Sinan bir türlü matematiği kavrayamaz. Devamlı çabalar ancak kafası almaz. Artık başaramayacağını düşündüğü zamanların birinde bir kuyudan su içmek istediğinde bir şeyi farkeder. Kuyunun halat ipi, mermeri oymuştur. Halbuki; ip, mermere göre daha yumuşaktır. Bu onun için bir ders olur. Eğer o ip bu mermeri oyabildiyse, ben de matematiği öğrenirim der.

Azim, süreklilik ve kararlılık her daim başarıya götürür. Eğer başarısız olduğunu düşünüyorsan yeterince gayret etmemişsindir.

Rocky'den bir sahne bırakıp sonlandıralım


https://www.youtube.com/watch?v=UaCuZzK6r4o

rica edeirm üstat
evet ve bu sporun ötesinde hayatla ilgili
ben askerliğe karşı biriydim ama gittikten sonra iyiki gittim dedim.

aynen bu konuda anlattığım gibi oradaki disiplin de hayata bakış açımı şekillendirdi.
o yüzden orada potansiyelinizi nasıl kullandığınızı çok iyi anlayabiliyorm
çok güzel bi örnek hocam bu arada

ben de mimar sinan hakkında çok güzel birşey okumuştum.

sert bir padişaha edirnedeki selimiye camisini x günde bitireceğini söyler.
ama verdiği zaman çok kısadır korkudan ağzından öyle çıkmıştır.

sonra aynı korkuyla gerçekten vadettiği günde bitirir inşaatı.

öldürmeyen şey güçlendirir diye boşuna dememiş üstat

evet tüm konunun özeti bu aslında

Cok guzel bir soz buraya sizin icinde paylasayim