Tahammülüm kalmadı, yaşayabiliyor musunuz bu hayatı?

Abi gerçekten böyle şeyler okuyunca daha da çok modum düşüyor, canım sıkılıyor. Gerçekten imkanlarımız yok, ne haldeyiz bilemiyorum. Nasıl yapacağız,ne yapacağız hiçbir fikrim yok. Burada herkes şu bu diye ahkam kesiyor, yol yapıyor ama laga luga abi. Allah kimseyi düşürmesin. Zor şeyler yaşıyoruz, kimine göre yaşadığımız şeyler hiçbir şey, ama yerimizde olamadıkları için onlara göre problem bile değil bu tür şeyler. İnsan psikolojisi çok başka bir şey, bence sürünmeye devam bro, elbet bir gün bizler de güzel şeyler başaracağız.

Vallahi üzülerek söylüyorum ki Türkiye şartlarında mutlu olmak mümkün değil hocam. He hayatı yaşayanlar maddi durumları çok çok iyi olan insanlar. R10'da o kadar varlıklı insan var mı bilemiyorum ancak her şey paraya bağlı. Kim ne derse desin, paran varsa bu hayatı yaşıyorsun. Hayatın bug'unu bulmuş gibi oluyorsun.

ÇOK DOĞRU HOCAM

Bende biseyler yapmak istiyorum ama imkan yok para yok umudumu yitirmiş bir şekilde yaşamaya çalışıyorum

Genç yaşlarda yapılan tercihler ileriyi her zaman belirler, benim doğru ve yanlış kararlarım oldu.
41 Yaşındayım, çok erken yaşlarda (14-15) yaptığım bir iki tercih bugünü büyük ölçüde belirledi.
Sonra ki zamanlar da yaptığım tercihlerin %60 oranı kötü tercihlerdi.
Para kazandım, ev ve yazlığım var, zamanında hızlı bir hayat sürdüm vs. birikim yapmaya sonradan başladım ama iş işten geçmişti.
Gel zaman git zaman kızım doğdu, evliliğimin 6. yılıydı doğduğunda. Doğduktan 3 ay sonra boşandım, hayatım bir daha yalpaladı toparladım.
Kızıma ilgi ve alaka göstermedim, 2017-2020 ortasına kadar mükemmel ve rüya gibi bir hayat yaşadım, hele hele özellikle 2018 yılı ömrümün top yılı denebilir.
2020 sonundan itibaren hayatımda değişiklikler yaptım, iş, çevre, ikamet ettiğim yer vs. derken bu yılın başından itibaren az ve öz görüştüğüm kızımla tam zamanlı bir hayata başladım.
Borç, çalışma, maddiyat gibi konular silindi gitti... Akşam gidiyorum saat 22:30 ve beni bekliyor, 00:30 a kadar parkta oluyoruz, eve dönüyoruz çizgi film açıp izliyoruz, sonra koynumda uyuyor, sabah işe gderken uyanıyor bir yarım saat daha zaman geçiriyoruz. Gün içinde en az 3-5 kere görüntülü arayıp sohbet ediyoruz....

Bugün Cuma ve akşam annesine gidecek, sadece Cumartesi ve Pazar akşama kadar annesinde kalacak ama o 2 gün bana zindan oluyor, ömrümden ömür gidiyor, hiç bir şeyden zevk almadan zaman geçiriyorum....

Kısaca 5 yaşında bir çocuk beni hayata bağlıyor, sevgili, para, aşk, sosyalleşme, cinsellik, yeni maceralar ve heyecan vs. hiç biri umurumda değil. Bu ütopyada inanılmaz mutluyum.
Filmlerde olan gibi bir baba kız hayatı yaşıyoruz, Allah'ın bana verdiği en büyük şans kızım.
Bunu geç anladım ve şükürler olsun ki benim kafama dank edene kadar Allah bana sabır gösterdi.

Şimdi düşününce geçmişi inanın hiç bir şey umurumda değil, kendi dünyanızı kurun kendi hayallerinizi yaşayın.

Dünya'da bir erkeğin başına gelebilecek en güzel şey gerçekten kız evlat sahibi olmakmış bunu geç anladım ama nefes alıyorsam önce Allah sonra kızıma şükrediyorum.

Maddiyat bir gün gelir çözülür arkadaşlar ama bazı şeyler kaçınca dönüşü olmuyor.

Hocam sizden farksız bir hayatım yok. Buna ek aile problemleri ve fıtık gibi kronik rahatsızlıklar var. Kendimi bildim bileli bilgisayar ile iç içeyim akranlarım oyun oynarken ben photoshop, html/css araştırıp bir yerden tutunurum diye daldan dala atladım. Maddi imkanlar olmadığı için bir alana yönelip uzman olmak yerine bir dönem seo işi çıktı onu yaptım, bir dönem tasarım işi çıktı onu yaptım, bir dönem yazılım işi çıktı onu yaptım kısaca bir alanda uzman olmak yerine sırf maddi yetersizlikten ötürü her alana el attım ve hiç bir alanda da uzman olmadım. Benden zamanında tasarım tavsiyeleri alanlar şimdi iyi ajanslarda çalışırken ben yerimde sayıyorum. Şu hayatta bunu anladım gerçekten birilerinin maddi manevi destteği olmadan yaşamak çok zor. Bilgisayar üzerinden bir yerlere gelirim umudu ile baya çalıştım ama bir yere gelmek yerine sağlığımdan oldum. Bir çok arkadaş gibi kalkıp hiç pcde oyun oynamadım hep çalıştım, araştırdım ama yine de bir şeyler yerine oturmadı, Allah vermeyince vermiyor demek. Şimdi bu aralar ise sağlık nedenleriinden ötürü bilgisayardan iyice soğumuş uzun süre pcde kalamıyorum. Sağlık sorunları, iş hayatı, gelecek kaygısı, aile..vs. derken gerçekten ciddi manada yıpranıyoruz. Normalde inançlı biriyim ama bazen öyle bir raddeye geliyor ki en inançlı insan bile kötü şeyler düşünebiliyor. Allah sonumuzu hayreylesin mücadele edip yaşamaya devam edecez bakalım hikayemiz nasıl olacak..