99 yılında başımı gök yüzüne çevirdim ve aydınlandım
“evren çok büyük ve biz bu evrenin içinde 0 a yakın yer kaplıyoruz. Ömrümüz çok kısa (evrenin yaşı ile kıyaslayınca yaklaşık 2 saniye) ama dertlerimiz evren kadar büyük görünüyor” dedim ve hayatın kısa olduğunu, yaşamımızın eşsiz olduğunı dertlere takılmanın anlamının olmadığını kavradım.
Sonra 1000+ kitap okudum.
Sonra evlendim. “Yanlızlık kötüymüş, evlilik çok güzel hayat anlam kazanıyor”
sonra 2 çocuğum oldu. “Çocuk sahibi olmak harika, kendin ve eşini yeni bir hayatta birleştiriyorsun (dna açısından doğrudur) böylece yeni bedende yaşaaya devam ediyorsun.”
şimdi 2 çocuğumun geleceği için çalışıyorum. Hayat çok güzel, ve çok mutluyum.