Peki eskiden bayramlar gerçekten de daha iyi miydi? Yoksa şu anda çok daha kötü olduğumuz için GÖRECE ESKİLER DAHA İYİ mi görünüyor.
Bu bir illüzyon, ben gerçek olduğuna inanmıyorum. bayramlar gerçekte hiç iyi olmadı.
El öpmek için sürekli eğilen sensin. Büyüklere saygı adına el öpmek. Şimdiki çocuklar çok şanslı. Kendi iradeleriyle bu eziyetten rahatça sıyrılıp kaçabiliyor.
Bizim neslimiz ise büyüklerin diktası altında geçti. Büyükler her şeyi bilir, hep büyüklerin dediği gibi olur. Aslında gerçek tanrı büyüklerimizdi. Birçok beldede birçok insan hayatnın bir yerinde BÜYÜĞE SAYGI adı altında dini kurallardan taviz veriyordu. Saygı korku ve itaat.
Size öyle çok örnek sayabilirim ki. Akrabası tarafından tacize uğrayan kız yıllarca ailesi tarafından suçlu muamelesi görür. Tacizci adama kimse birşey söylemez. Bu uç örnekten öyle çok yaşanmış olay var ki... Sadece taciz de değil. Yakın akraba çevresi içinde yaşanan öyle çok farklı kötü olaylar var ki. Dedikodu iftira alay etme küçümseme kıskançlık çekememe ayrımcılık... Ben de yıllarca bu cümlede geçen olayların içinde kaldım. Ancak AİLE denen çevreye mahkum olduğumuz için, BÜYÜKLERİMİZ TANRI OLDUĞU İÇİN bunlara yıllarca ses çıkaramadık. Sineye çekmek zorunda kaldık.
***
Normal hayatı her türlü aksiyon dram trajedi içinde yaşarken yılda iki kez mola verilir. Bunlar dini bayramlarımız. Bu bayramlar geldiğinde gerçekte zombi sürüsü olan halk normal insana dönüşür. Temiz elbiseler, ev temizliği, sokak temizliği... Hayat onca pislik katan zombi sürüleri bayram ritüeli için temiz düzgün prezantabl görünme şovu yarışına girer.
Yıllarca bayram kutlanmasına rağmen yaşanan onca kötülük yıllarca devam eder. ve zombiler olarak tüm hayatı birbirimize zehir ederiz.
Yaptığımız şey öyle büyük bir başarı ki, bayramda hepimiz birbirimizi tebrik ederiz.
Buna tabii ki hakkımız var.
***
İslam dinini işimize geldiği gibi yaşıyoruz, bir gelenek olarak. İşte bayramlarımız da bir tür dini ritüel değil, sosyal bir buluşma etkinliğidir. Bir tür eğlence panayırı.
Modern hayatın birbirinden kopardığı zombi sürüleri bu eğlence panayırında toplanıp eğlenir.
bayramlar da olmasa birbirimizi göreceğimiz yok.
***
Bayramda en önemli şey 4 büyük tanrıya ulaşabilmiş olmaktır. Para, güç, statü ve başarı tanrıları.
Eğer bayramı mutlu huzurlu geçirebiliyorsanız, bu tanrıların en az birine ulaşmışsınız demektir. Bu tanrıların hepsinden uzaktaysanız her bayram szin için bir eziyet.
Ahlak dürüstlük erdem gibi fazilet kavramları ise pek önemli değil.
***
Çok uzattım biliyorum ve sadede geliyorum. İşte bu dört tanrıya ulaşamaynlar için bayramlar birer LAF SOKMA RİTÜELİ olarak her seferinde sizi yaralamaya devam eder. İster öğrenci ol ister mezun, ister içi memur ol ister işsiz. İster evli ol ister bekar. Sözde müslümanların toplandığı bayram sosyalleşmesinde yoğun bir şekilde laf sokma ritüeline maruz kalacaksınız.
Durumunun pek içaçıcı olmadığı halde size laf sokan yoksa, işte o zaman gerçek bayram sizinki.
***
Sözlerimi burada bitirirken bayramınızı kutluyorum zombi gardaşlarım.
(Burası espiri, kötü anlamayın.)(Kurban kesimi ve Hz İbrahim mevzularına girmedim, ömrünüzden birkaç dakika daha yemeyeyim.)
