Evlenmek bu kadar zor mu artık ?

Merhabalar 1 hafta önce basımdan geçen bir kız olayını anlatmıştım, Buradan okuyabilirsiniz sonrasında aramızda bir bağ oldu ve tekrardan başladı herşey o Hatay’da ben Maraş elbistandayim. İkinci kez oraya gittik bu kez tüm ailemle gittim hersey olumlu ilerledi ve gecen pazar günü onları buraya davet ettik gelip gördüler 29 mayista yuzugu takariz diye düşündük taa ki kız tarafının saçma sapan istekleri çıkana kadar… babami babası aramış 30 bin lira başlık parasi istemiş bunu da anne sütü diye istemiş sonra babam calisiyorum sizi arayacağım demiş kapatmış beni aradı böyle böyle diyorlar 30 bin lira istediler dedi baba bu devirde başlık parası mi kaldı dedim bana dedi sen seviyormusun bu kızı gerçekten dedi evet dedim tamam dedi ben 30 bini veririm dedi ben yok desemde babam kabullendi sonra akşam tekrar arıyor babam tamam diyor kabul ediyoruz diyor. Sonra annesiyle annem konuşuyor çok şükür rabbime benim evim var ama eşyaları yok annesi anneme şunu diyor sozlendikten 2 ay sonra evi a dan z ye dolmuş olacak ve kızımızın istediği altınlar olacak istedikleri 5 bilezik 2 burma bilezik bir tane kolye bir tane kelepçe annem şaşırmış kalmış öylece demiş iki ayda bu oğlum 300 bin liralık eşyaları nasıl alacak demis, eşyayı geçtim altini nasıl yapacağız fiyatlardan haberiniz yok mu demis kadında biz kızımızı göndermeyiz bu şekilde olacaksa gelin demis annemde bitti diyip kapatmış kız beni aradı böyle demis annen dedi ne olması gerekti dedim sen beni sevseydin bunlari sorun etmezdin dedim ve ben seninle evleniyorum dedim giden para senden benden gidiyor dedim 2 ayda o kadar şeyi yapabilecek başka birini bulun dedim benden uzak ol artık dedim yüzüne kapatıp engelledim. Bu nasıl bir iştir ya hem başlık parası hem 2 ayda herseyi yapın diyorlar nasıl yapalım biz bunları 😔 gerçekten insanlar çok acımasız olmuş bir daha tövbe ne evlilik düşünürüm ne de evlilik hayali kurarım.

Ben evlendiğimde 24 yaşında idim. Aileler destek oldu düğün nişan işlerini atlattık. O süreçte kredi kartı ile halledilebilir bir masrafımız oldu. Ben yeni atanmış bir öğretmen eşim ise ücretli öğretmendi. Takılarla borçları kapatıp araba aldık bir de. Ev bulamadık bir süre, benim küçük bekar evinde bekarlık eşyalarımla 2-3 ay kaldık. Sonra güzel bir ev bulup tuttuk, çok paramız olmadığı için markasız da olsa bir yatak odası takımı bir de oturma grubu aldık. Perdeleri de ucuz yollu pazardan yaptırdık. Diğer eşyalar bekarlıktan kalma devam etti. İlk yılımızda eşim sakin kafa ve güzel bir psikoloji ile ders çalıştı ataması oldu. Ayrılık vakti geldi, ben de o arada askere gittim. Eşim bana askerde krallar gibi baktı. Sonra döndük, şükür ataması yanıma oldu. Sonra biz evimizin beyaz eşyalarını Bosch'tan, halılarını İstikbal'den, mobilyaları Bellona'dan perdeleri de en kralından yaptırdık. Evimizde teknolojik birçok eşya da var artık. Bu arada arabamızı da değiştirdik (2016 Elantra Elite) bozdurduğumuz altınları da telafi ettik. Şükür biri 4 yaşında biri 1 aylık kızımız ve 9 yıllık bir evliliğimiz var.

Şimdi soruyorum kardeşim sana. Bir yuva başlangıçta paralar saçılarak mı kuruluyor yoksa sabırla, sevgi ve saygı ile mi kuruluyor? İşte bunun ayrımına varabilecek bir kızla evlenmek gerek. Yolun açık olsun.

başlık parası ALLAH ( CELLE CELALUH ) ün kanunu. ona mehir denir. buraya itiraz edilmez zorla değil ya. ama diğer altın ve eşya olayları konusunda haklısın. şimdiden böyle parasal amddiyat oalylarına girmek ilerde telafisi olmayan şeylere girer. sen doğrusunu yapmışsın.ya zaten evlenip ayrılsanız bile evin yarısını senden siteyen yada nafakaya bağlanacaktı mecburen. şimdiden hazine istemeleri doğru değil. bu gidişle kimse evlenemez böyle. ama mehir parası istemeleri dinen hakları ama karşı taraf ben mehir istemiyorum derse onuda vewrmek zorunda kalmaz kimse.

arkadaşım 38 yaşında evlendi nikahına şahittim.kız mehir parası istemedi.ama biz ilahi emir yerine gelsin diye sembolik belirledik.kız hiç almama,sonradan alma yada belirli ileri bir tarihte alma konusunda hakkada sahiptir.

Hocam eşim yabancı, bu dediğin mehir olayını evlenirken imam efendi eşimin aklıma soktu, eşimin altından bilmem neden haberi yok, söyle kızım ne istiyon dedi eşim demez mi 200 gram altın olsun
O ara öğrenciydim, yapmayın daha öğrenciyim dedim 5 reşat altınında sözleştik, borcum borç hala alamadım

O imama sevgilerimi yolluyorum, sayenizde aklıma geldi

Ben evlendiğimde 24 yaşında idim. Aileler destek oldu düğün nişan işlerini atlattık. O süreçte kredi kartı ile halledilebilir bir masrafımız oldu. Ben yeni atanmış bir öğretmen eşim ise ücretli öğretmendi. Takılarla borçları kapatıp araba aldık bir de. Ev bulamadık bir süre, benim küçük bekar evinde bekarlık eşyalarımla 2-3 ay kaldık. Sonra güzel bir ev bulup tuttuk, çok paramız olmadığı için markasız da olsa bir yatak odası takımı bir de oturma grubu aldık. Perdeleri de ucuz yollu pazardan yaptırdık. Diğer eşyalar bekarlıktan kalma devam etti. İlk yılımızda eşim sakin kafa ve güzel bir psikoloji ile ders çalıştı ataması oldu. Ayrılık vakti geldi, ben de o arada askere gittim. Eşim bana askerde krallar gibi baktı. Sonra döndük, şükür ataması yanıma oldu. Sonra biz evimizin beyaz eşyalarını Bosch'tan, halılarını İstikbal'den, mobilyaları Bellona'dan perdeleri de en kralından yaptırdık. Evimizde teknolojik birçok eşya da var artık. Bu arada arabamızı da değiştirdik (2016 Elantra Elite) bozdurduğumuz altınları da telafi ettik. Şükür biri 4 yaşında biri 1 aylık kızımız ve 9 yıllık bir evliliğimiz var.

Şimdi soruyorum kardeşim sana. Bir yuva başlangıçta paralar saçılarak mı kuruluyor yoksa sabırla, sevgi ve saygı ile mi kuruluyor? İşte bunun ayrımına varabilecek bir kızla evlenmek gerek. Yolun açık olsun.