Boşandıktan sonra paranoyaklaştım

4 yıl gibi bir süre geçirdik beraber. Üzüldüğüm şey 4 koca senemin boşa gitmiş olmasaydı. Evet acısıyla, tatlısıyla tecrübeler kazandırıyor ama kim 4 yıl emek verip emekleri çöpe gitsin ister ki? Siz şahısa takılmışsınız hocam. Emekler sadece karşıdaki için değil ilişki içinde veriliyor. Bunların yanında sonraki ilişkilerde güven problemi yaşamakta cabası. Kaş, göz hareketinden bile acaba? Dedirtebiliyor

Hocam 4 yıl birlikte olmussunuz. Bu 4 yıl içinde hiç mutlu anlar olmadımı? Neden onları dusunmek varken moralinizi bozanları düşünüyorsunuz?

100 milyonunuz varken biri sizden 10 bin çaldığı için geri kalan parayı onu almak için hiç etmeyin.

Geçmiş olsun hocam. Maalesef günümüzde duygusal ilişkiler sağlam temeller üzerine kurulamıyor çoğu durumda. Çünkü insanımız birikimsiz. hayata dair, insana dair, doğaya dair "cahil" yetişiyoruz. Özellikle son 40-50 yıldır nitelik iyice azaldı insan ilişkilerinde. Acayip bir tüketim çılgınlığı yaşıyoruz, tam bir tüketim toplumu olduk. İlişkileri de market alışverişi gibi yaşıyoruz maalesef. Bir reyondan aldığımız ürünü az ileride "daha uygun" gördüğümüz bir ürüne değiştiğimiz gibi, ilişkileri de değişiyoruz.
Burada elbette kişilerin ahlak anlayışı da önemli ancak temel sebep ikili ilişkilerin (evlilik yada sevgililik) nasıl anlamlandırıldığı, nasıl kurulduğu, nasıl devam ettiği, toplumsal beklentiler ve yüklenen roller vb vb pek çok konuda yanlışlar silsilesinin içinde yaşamak zorunda oluşumuzdan kaynaklı. İnsan aşık olur, 3-4 yıl sürer en fazla aşk, ama o aşkın yerine zamanla sevgiyi, saygıyı, karşılıklı birlikte olma iredesini koyamayınca ilişkiler de bitiyor.
bana göre evlilik kurumunun kendisi yanlış zaten, o ayrı konu. Hiç kimse bir başkasına aşık oldu ve onunla birlikte olmak istiyor diye "ömür boyu" o kişiyle olmak zorunda değil. Ama başka türlüsü de günümüz koşullarında ve toplumsal yapısında pek mümkün değil gibi.

Hocam ben o enkazı geride bırakabildim zaten. O problem değil. Problem şu;

karşıma çıkan her kız için acaba bu kızda yanlış yapar mı? Şunu yapar mı? Bunu yapar mı? Çok mental yoruyor. O yüzden pek ilişki yapmıyorum

Hocamın verdiği cevaba katılıyorum.
Ek olarak siz karşınızdaki insana verdiğiniz değerden ötürü bazı şeyleri kendiniz sindiremiyorsunuz. Hatta belli başlı şeyler ile zamanla baş edebildiğimizi bile yaşayarak tecrübe etsek bile.. bir yerlerde bir şekilde duruyor işte tamamen atmak mı maalesef sanmıyorum.. sadece kendimizi kandiriyoruz. Yada üstünü çiziyoruz.



Değmeyen birine verdiğimiz emekler için kendimize kiziyor ve kendimizi uzuyoruz. Bu aslında karşımızdaki kişiye verdiğimiz değerden çok bizim verdiğimiz değerin karsiliginin hiç olmasına sitem edişimizdir. Ve bunuda zamanla aşabiliyoruz. Ben inanmıyorum ki samimiyetin üzerine kurulu bir sevgide bir çırpıda silinebilsin herşey...

Tanımayı seçin hocam. Kimse size ilk günden deli gibi aşık olun demiyor. Kendinize zaman verin, tanımayı deneyin. Her insan aynı değildir.

Hocam aldatacak olan yanlış yapacak olan size kendisini kanatsız melek gibi gösterir yine yapar. O yüzden saldım ben bu işleri. 😅 Aşk diye bir şeye inanmıyorum

İlişkisi olan insanlar hep dertli oluyor be. Hayat benim gibi saplara güzel.

Yani açıkçası doğrudan doğruya sap olmak isterdim. 😁

ama;

yasandi ve bitti..