Sanırım çalıştığım işten istifa edeceğim..

Düşüncene saygı duyarım hocam ama ben çok küçük yaşlarda çalışmaya başladığım için çalışmayı çok seviyorum. Haftasonu tatil mesela fabrika da. Ben babama yardıma gidiyorum boş zamanlarımda. Boş durunca kendimi kötü hissediyorum. Fabrikada da o yüzden boşta kalınca bedava para alıyormuşum gibi hissettiğim için diğer bölümlere kendi isteğimle yardım ediyorum. Zaten emri vaki yapılsa benim de zoruma gider ve çalışmam.

Welcome to Kayseri.

Bir Kayseri'li olarak buraya gelip de aman ne güzel memleket burada kalayım diyeni görmedim. Ne askerlik yapan ne üniversite okuyanda. Bu kadar düz ayak ve muazzam bir kent maalesef bazıları yüzünden çekilmez hale getiriliyor.

Bazı arkadaşlar ben anlamıyorum de kendi işini yap demişler ama burada işveren birden fazla işi yapmanı bekler. Yapmazsan ne iş yapıyor ki zaten diye küçümser, en ufak bir hatanda hemen işten çıkarmaya çalışır. Bilmez ki o adamdan daha iyi o işi yapabilen yok. İşçi elinin kiridir. İyi bir şey yaparsın faydasına olur o Allah'tan ama hata yaparsın o senden gelir.

O yüzden hocam sabır da bir yere kadar. Bulabiliyorsan derhal başka bir iş bul ve hemen çık oradan. Öyle adamlara ekmek yedirme.

İş güç bilmeyip de iş açarak ve bilenleri işe alıp zengin olarak bilenlere emir veren bir millete sahibiz. Her dediğini yaparsın, bir durumun iyi bir fikir olmadığını belirttiğinde ya da bir dediğini yapmadığında yere göğe vururlar, tüm yaptıklarını görmezden gelirler. İşlerin nasıl yapılacağını çok iyi biliyorsan kendi işini de kurabilirsin, ama bu zamanda geliştirmek büyük uğraş gerektiriyor. Bence başka firmalarla konuşup hareket edebilirsin. Sabır, sükut ve çok büyük bir sorun olmadıktan sonra bulunduğun yerden ayrılmamak, durumu göre hareket etmek gerekli. Maaşından memnunsan iş bulmak çok zor. Sana ihtiyaç olunduğu belli. Kendi kararların ile hareket edebilirsin. Sadece kendi işini yap, iyilik bilmeyen bir kitle var. Soran olursa da bilmiyorum demek çok kolay. Çünkü iş arkadaşlarıma ne kadar yardım etsem de üstler tarafından haksızlığa uğradığım halde yardım ettiğim iş arkadaşları yüzüme bile bakmadı, hep kendilerini yüksek görmeye çalıştılar. Kimseye yardım etme. Kendini ezdirme ve dik dur. Baktın inat ediyorlar, maddi durum sıkıntı oluşturmayacaksa ayrılabilirsin, ama önce başka yerlerle konuşabilirsin. Kimseye değerinden fazla önem verme, hatta yüzüne bile bakma. Çünkü her fırsatta seni küçük görmeye çalışacaklar. Unutma! Kimse kimseden üstün değil. Her zaman son söz sana aittir.