İçimi döküyorum

Selamlar hiç tahmin etmezdim bu foruma böyle bir konu açacağımı ama artık o kadar daraldım bunaldım ki yazayım belki iyi gelir dedim hiç bir imla kuralına dikkat etmiyicem sabaha silerim zaten.
18 yaşımdayım üni 1.Sınıf öğrencisiyim 2 senedir internetten aktif gelir elde ediyorum hep bir şeyler kovalamaya çalışıyorum bu süreç içinde para kazanmaya başladığımdan beri ailemden 1 kuruş para almadım kitap,sınav,okul,harçlık,kıyafet hep kendim ödedim ama ben ne kadar iyi evlat olmaya çalıştıkça benden dahada fazla şey isteniyor ben işimi büyütmeye çalışıyorum kenara para atıyorum sürekli 3-5 biriksin diye uğraşıyorum yaşıtlarım liseden sonra 3 sene gezip kafasını dağıtıp üniversiteye geliyorlar ceplerine harçlık veriliyor kredi kartı veriliyor gez toz sadece derslerden sorumlular tabi onların hayatı imkanları varsa kullansınlar benim hayatım sürekli kovalama ile geçiyor o sınavdan o sınava ondan çık eve gel işle ilgilen müşteriyle uğraş ondan çık sözlüye gir acaba bu ay kenara azda olsa para atabilecekmiyim bu ay para yeticekmi ailemden para almamam lazım düşünceleri ile boğuşuyorum aklım gidiyor telefonum bozulursa diye o zaman ailemden para istemem gerekir birikmiş paramda gider diye bu yaşımda sürekli hesap kitap yapıp ay sonunu düşünmek beni yoruyor bütün bunları yapıp aileme yansıtmamaya çalışıyorum yazın stajım var haziran sonundan ağustosa kadar , onlar stajım bittikten sonra fındık toplamaya gitmemi istiyorlar sonra zaten okul başlıyor tekrar. Yani benim tek istediğim en azından 1-2 hafta bir çok şey düşünmeden yaşamak ama onuda çok görüyorlar zamanım yok 1-2 hafta çalışıp para kazanayım istiyorum o süreçte gezmiyicem kendimi geliştiricem para biriktiricem yine ama o bile olmuyor göze batıyor bu yaşıma kadar hep gittim topladım yüz eğmedim onlara ama bu sene bari kafamı dinleyip sadece çalışmak istiyorum ama olmuyor gidip bir tatil yapamıyorum ya param biterse daha sonra kazanamazsam diye içimde hep bir endişe tatil vs hak getire zaten ne yapsam olmuyor ben hayatı kovaladıkça o kaçıyor yakalayamıyorum oturup 1 hafta kafamı dinleyemiyorum (bu süreçtede sadece çalışıcam) okul olmadan çalışıp 1 hafta geçirmek istiyorum oda olmuyor şunu anladım siz ne kadar uğraşırsanız uğraşın insanlar sizden çok daha fazlasını isteyecek kafam almıyor çok daraldım bunaldım kendimle vakit geçirmek istiyorum ama hep yetişmem gereken bir yer var. Şöyle bir içimi dökeyim dedim internette gördüm yazın demişler benimde arkadaşım yok buraya yazdım silerim gece kafanızı ağrıttım özür dilerim.

Selamlar hiç tahmin etmezdim bu foruma böyle bir konu açacağımı ama artık o kadar daraldım bunaldım ki yazayım belki iyi gelir dedim hiç bir imla kuralına dikkat etmiyicem sabaha silerim zaten.
18 yaşımdayım üni 1.Sınıf öğrencisiyim 2 senedir internetten aktif gelir elde ediyorum hep bir şeyler kovalamaya çalışıyorum bu süreç içinde para kazanmaya başladığımdan beri ailemden 1 kuruş para almadım kitap,sınav,okul,harçlık,kıyafet hep kendim ödedim ama ben ne kadar iyi evlat olmaya çalıştıkça benden dahada fazla şey isteniyor ben işimi büyütmeye çalışıyorum kenara para atıyorum sürekli 3-5 biriksin diye uğraşıyorum yaşıtlarım liseden sonra 3 sene gezip kafasını dağıtıp üniversiteye geliyorlar ceplerine harçlık veriliyor kredi kartı veriliyor gez toz sadece derslerden sorumlular tabi onların hayatı imkanları varsa kullansınlar benim hayatım sürekli kovalama ile geçiyor o sınavdan o sınava ondan çık eve gel işle ilgilen müşteriyle uğraş ondan çık sözlüye gir acaba bu ay kenara azda olsa para atabilecekmiyim bu ay para yeticekmi ailemden para almamam lazım düşünceleri ile boğuşuyorum aklım gidiyor telefonum bozulursa diye o zaman ailemden para istemem gerekir birikmiş paramda gider diye bu yaşımda sürekli hesap kitap yapıp ay sonunu düşünmek beni yoruyor bütün bunları yapıp aileme yansıtmamaya çalışıyorum yazın stajım var haziran sonundan ağustosa kadar , onlar stajım bittikten sonra fındık toplamaya gitmemi istiyorlar sonra zaten okul başlıyor tekrar. Yani benim tek istediğim en azından 1-2 hafta bir çok şey düşünmeden yaşamak ama onuda çok görüyorlar zamanım yok 1-2 hafta çalışıp para kazanayım istiyorum o süreçte gezmiyicem kendimi geliştiricem para biriktiricem yine ama o bile olmuyor göze batıyor bu yaşıma kadar hep gittim topladım yüz eğmedim onlara ama bu sene bari kafamı dinleyip sadece çalışmak istiyorum ama olmuyor gidip bir tatil yapamıyorum ya param biterse daha sonra kazanamazsam diye içimde hep bir endişe tatil vs hak getire zaten ne yapsam olmuyor ben hayatı kovaladıkça o kaçıyor yakalayamıyorum oturup 1 hafta kafamı dinleyemiyorum (bu süreçtede sadece çalışıcam) okul olmadan çalışıp 1 hafta geçirmek istiyorum oda olmuyor şunu anladım siz ne kadar uğraşırsanız uğraşın insanlar sizden çok daha fazlasını isteyecek kafam almıyor çok daraldım bunaldım kendimle vakit geçirmek istiyorum ama hep yetişmem gereken bir yer var. Şöyle bir içimi dökeyim dedim internette gördüm yazın demişler benimde arkadaşım yok buraya yazdım silerim gece kafanızı ağrıttım özür dilerim.