Hayattan Zevk Alınamayan Zamanlar

Teşekkür ederim cümlemize.

Son 1-2 yıldır bende de devam eden, yakın çevremde de gözlemlediğim bir durum. Pandemi ve ülkedeki ekonomik sorunlar vs derken sürekli mutsuzluk getiren gündemi takip etmek durumunda kalmak, en ufak bir şeyin dahi ülkede artık lüks haline gelmesi, hiçbir yerde bu konular dışında bir şey konuşamamak, gelecek kaygısı, eskisi gibi keyif almamak vs... uzayıp gider. Evinde oturup ömür geçiren bir millet olacacağız gibi ve görünen o ki bunlar iyi günlerimiz. Bu kadar karamsar olmak istemem ama realist olmak gerek. Sonumuz hayrolsun.

Muzik iyi gelir.

Günün rutinliği ve hayatımızın meşguliyeti bizi maneviyattan uzaklaştırıyor. Kendi iç sesimize veya fıtrat gereği inanç dünyamıza ne kadar zaman ayırıyoruz?
Sabır, azim, kader kavramlarıyla ne kadar haşır neşiriz? İçimizin sesini içimize ulaşmaya çalışarak daha rahat duyabiliriz. Bakış açım bu şekilde biraz benim

eskiden izlediğim çizgi dizileri izliyorum

Bir tek hayattan ben zevk almıyorum zannediyordum. Yalnız değilsiniz hocam ☺

Kısa süreli hazlar yaşamak, günü kurtarmaktan ibaret oluyor. (film izlemek, kahve, kitap,müzik) düşüncelerinizi ne kadar geri plana iterseniz bu sorunu o kadar fazla yaşamaya başlarsınız. Sıkıntınızın sebebini bilmiyorum ama ya konfor alanınızdan çıkacaksınız, yada uzman bir yardım alacaksınız. Yoksa bu sorun uzun yıllar boyu sizi takip etmeye devam eder, emin olun bir kanserle eş değer sizi yavaş yavaş yiyip bitiriyor.

Son 2 3 senedir kesinlikle gram zevk almıyorum hayattan.

YAŞAMIYORUM - HAYATTA KALIYORUM.

Pandemi, maddi sıkıntılar, hastalıklar seller depremler onlar bunlar bitirdi bizi.

aynı durum bendede var. sanal ortamdan daha çok zevk alır olduk reelde insanlar karaktersiz ve sahte. herkes menfaat peşinde. uğraşmya , vakit harcamaya değmez