Son 1-2 yıldır bende de devam eden, yakın çevremde de gözlemlediğim bir durum. Pandemi ve ülkedeki ekonomik sorunlar vs derken sürekli mutsuzluk getiren gündemi takip etmek durumunda kalmak, en ufak bir şeyin dahi ülkede artık lüks haline gelmesi, hiçbir yerde bu konular dışında bir şey konuşamamak, gelecek kaygısı, eskisi gibi keyif almamak vs... uzayıp gider. Evinde oturup ömür geçiren bir millet olacacağız gibi ve görünen o ki bunlar iyi günlerimiz. Bu kadar karamsar olmak istemem ama realist olmak gerek. Sonumuz hayrolsun.