Kapıya Para İstemeye Gelen Kişiler

Ben vermiyorum.
Çok fazla suistimal var.
Geçen ay kız arkadaşımla gezerken bir kadın kucağındaki çocuğu gösterip çocuğumla burada mahsur kaldım yol param yok dedi.
Ben dikkate almadan yürümek isterken kız arkadaşım kızdı, ne kadar duygusuzsun dedi kızdı, döndüm 50 lira verdim.
Daha 50 metre gitmeden aynı şekilde giyinmiş aynı yaşlarda kucağına çocuk almış başka bir kadın abi burada mahsur kaldım yol param yok Allah için yardım et dedi.
Bu sefer kız arkadaşıma ben kızdım 50 lirayı ihtiyaç sahibine değil dol@ndırıcı çakallara verdik diye.

İnsanların duygularını sömürerek para kazanıyorlar. Benim de başıma aynı şekilde bir olay geldi. Para isterken saygıdan ödün vermeyen adam, param yok dediğimde küfür edecek gibi bir bakış attı. İnsanları dolandırmaya çalışıp para vermeyince bir de ters yapıyorlar, garip bir durum

Evet bunlar yüzünden gerçek ihtiyaç sahiplerine de "d0landırıcı olabilir mi?" diyerek tersliyoruz. Bunlar hakkında da işlem yürütülmesi gerektiğini düşünüyorum.

Muhtemel en güzel cevap bu olmuş.

Kapınıza kurumlardan gelen kişilere bağış yapmak istediğinizi, makbuz keser misiniz diye sorabilirsiniz. Belki bu sayede gerçek olup olmadığı anlaşılabilir.

2 ay önce bir pazar günü anneanneme market alışverişi yapıp götürdüm.
Çıktım dışarı arabaya bineceğim.
Yaşlı bir amca oğlum üçyola nasıl giderim dedi.
Ben de şu yoldan direk git amca dedim.
Oğlum bana bir yol parası dolmuş parası verir misin ben burada kaldım dedi.
10 lira verdim.
Amca sen burada ne yapıyorsun dedim hastaneye geldim dedi.
Amca bugün pazar hastane çalışmıyor dedim.
Cuma geldim ameliyat olacağım yatıracaklar diye doktor yokmuş yatırmadılar 2 gündür hastanenin kantininde oturuyorum dönemiyorum dedi.
Sen nerede oturuyorsun dedim Karaburun dedi.
Allah razı olsun oğlum dedi gitti.
Ama titreye titreye çok yavaş yürüyor amca.
Amca 100 metre gitmeden aklıma geldi Karaburun izmir'e 100km.
Dolmuş 10 liradan fazla tutar.
Arabaya atladım amcanın yanına gittim. O para dolmuşa yetmez dedim 100 lira verdim.
O çok oğlum dedi almak istemedi.
Yaşını işini sordum. 89 yaşında, babamdan bile büyük.
Bu yaşında çalışıyormuş işten çıkarmışlar.
Bir engelli oğlu var, emekli maaşı yok yaşlılık maaşı alıyor o da kiraya gidiyormuş.
Telefonunu istedim elim tutmadığı için artık telefon kullanamıyorum dedi.
Ben de gel amca dedim 100km 1,5 saat yol yaptım Amcayı Karaburun'a evine kendim götürdüm.
Yolda sohbet ettik. Amcaya 500 lira para bıraktım ve cep telefonu numaramı bıraktım.
Yine İzmir'e gelirsen yolda kalırsan, aç kalırsan birine rica et bu numaradan beni arasın ben gelir seni alırım dedim.
Aramızda gerçekten ihtiyaç sahibi insanlar var, ama bu insanlar yardım istemeye bile utanıyorlar.
Adam utana sıkıla dolmuş parası istedi 10 lira verdim bu yetmez demedi, 100 lira verdim almak istemedi.
500 lira yardım yapmak için 10 dakika dil döktüm helali hoş olsun dedim.
Gerçekten ihtiyaç sahibi olan insanlar dilenmiyorlar, biraz yaşadığımız akvaryumdan çıkıp onları bulmamız gerekiyor.

Daha bugün evime geldi bir tanesi. Para dediği gibi kapıyı yüzüne kapattım. Bu kişilere gram güvenesim gelmiyor. Onlara yardımda bulunacağıma kurumlara giderek bağışta bulunuyorum daha iyi

Güvenmeyin, vermeyin hocam. İhtiyaç sahibi bir sürü insan var, gerçekten yardımcı olmak isterseniz zaten çevrenize sorsanız onlarca kişiye sizi ulaştırırlar.
Geçen biri geldi, zor yürüyor konuşamıyor sakız yara bandı falan satıyor. Üç beş kuruş verdik gönderdik. Birkaç saat sonra yağmur yağmaya başladı, karşı kaldırımdan normal bir şekilde koşa koşa geçti gitti.
Gerçekten ihtiyacı olan da 1/10 oranında denk gelir ama o da kurunun yanında yanıyor maalesef.