Geçim kaygısı ? Gelecek ?

Hesaplamadım benım aylık giderlerim bu şekilde.
Sen istanbuldasın ben değilim dost farkımız bu.

Konuyu açan İstanbul'da birde öyle düşün şimdi 800 TL kira vermek ile 2000-2500 TL kira vermek insanı psikolojik olarakta yorar.

Bu arada en dandik ev o fiyatta

2001 yılından buyana çalışıyorum dostum birkaç sene sonrada evlendim çocuk sahibi biraz geç olduk 20 senedir aktif çalışıyorum öncelikle şunu söyleyim sanırım 2009- 20015 arası dönemdeki yaklaşık 6-7 senelik parasal bolluk dönemine denk geldiniz ülke öncesinde ve sonrasında hiç değişmedi hep aynıydı 2 kişi çalışıp ufacık odada kömür sobasıyla ısındığımızı biliyorum elektrik vs. hak getire eskidende herşey zordu gezmek, tatil yapmak imkansız, araba sahibi olmak hayal değişen pek birşey olmadı açıkcası sadece 2009- 20015 arası hariç o dönem piyasada para bolluğu vardı şimdi pandemi, ekonomik istikrar vs. derken eskiye oranla temel gıdalara ulaşım daha zorlaştı eskiden meyve, sebze vs. almak bukadar zor değildi ama diğer herşey yine zordu şuan herşey daha zor. 2001 krizini gördüm 2008 krizini gördüm bu sebeple şuanki durumda da pek bir şey değişmedi. Kafanıza çok takmayın başka ülkeleri kıyaslamayın fazlada düşünmeyin yoksa akıl sağlığınız gider. Gelecek kaygısını kafanızdan tamamen silin bugününüz var gelecek için uzun plan yapmayın anı yaşayın keyif alın her ülkenin ekonomik eko sistemi farklı ülkemizde de bu şekilde maalesef kabul etmek sizi rahatlatacaktır. Sağlıklı mutlu günler dilerim.

46 yaşındayım ve 35 yıldır İstanbul'da yaşıyorum. Ticaret hayatımda asla böyle rezil bir döneme denk gelmedim.
Gençlerin mutsuz olmasına çok üzülüyorum..
Umarım akıllı davranırlar ilk seçimde..

1998 myo mezunuyum. O zamandan beri hep tokat yiyorum. Toplumdan Türkiyeden hayattan iyice soğudum.
İnsanların çoğu sürekli eleştiriyor, ayıplayıp kınıyor. Ancak iş aleminde insanların çoğu zombi gibi. Ahlaksız menfaatçi uyanık bir zombi sürüsü ile mücadele etmek zorundayız. İnsanlar başkaların ıenayi apta lyerine koyup sömürme derdinde.

Sisteme uyum sağlayabilenler arsızca yaşayıp gidiyor. Ne kadar uyumsuz kalırsan o kadar eziliyorsun.


Bugün 44 yaşındayım ve insanların geneline karşı merhamet acıma iyilik gibi duygularım %90 eridi gitti. Menfaat için kötülük yapma gibi bir imkanım yok. Ancak ölen zarar eden iflas eden vd insanlara artık acıyamıyorum.


Ben yılarca insanları anlamakta zorluk çektim. Ancak hayvan belgeselleri izledikçe kafamda bazı şeyler outrmaya başladı. Evrim teorisine ve insanların hayvandan geldiğine inanmıyorum. Ancak insan davranışlarının çoğu ilkel ve vahşi hayvan hayatları ile belirgin bir şekilde örtüşüyor. Hayvanların yaşam savaşı içinde hayatta kalma dürtüleri ile, insanlarn modern hayatta birbiri ile mücadelesi birbiirine çok benziyor.

Ben ise bu hayatta, dereden geçerken timsahın yakaladığı geyik gibiyim. Artık timsahın ağzındayken diğer geyiklerin ne durumda olduğu da seni pek ilgilendirmiyor...

Herşey aşırı pahalandı.Ekmeğe ikinci zam konuşuluyor.
Allah yardımcımız olsun

Benim gelecek ile ilgili tek iyi düşüncem yurt dışına çıkma ihtimalim. (2 Kız babasıyım, maddi sorunum yok ayrıca)

5 yıldır ceket, mont almıyorum çünkü çok pahalı zaten borç harç var kıyamıyorum. En son 2 yıl önce 550 liraya basketbolcu ayakkabısı almıştım dayanıklı olsun diye, ondan sonra epeydir ayakkabı da almadım. Telefon desen 50 kere uğraş şarj alsın diye canın çıksın ama değişeme, yaş 25 ama 35'lik adamlar abi diyor bu ülkenin gençleri cidden çok yıprandı, çok yıpranıyoruz.
Elin oğlu bi şekilde parayı buluyor köşeyi dönüyor, senenin 4 dönemi tatilde, rahat rahat gezebiliyor. Sen de 3 günlük il dışı gezisi için 3 ay para biriktiriyorsun