Bu ara sizler de bunaliyor musunuz?

Bende en yakın zamanda köye kaçmayı düşünüyorum. Dediğiniz gibi bize sadece internet bağlantısı yeter. Bıktım herşeyden. Allah yardımcımız olsun. Türkiyede yaşamak zor. Bir hayalimde Norveç'e gitmek.

Yıllardır bunalımdayım 🤨

Yalnızlığa alışınca , hiç düşünmeden , tartışmadan canınızı sıkana yol veriyorsunuz. Mutlu birşey yaşayacakken, ya ilerde diyerek mutsuz kısımlarla kendimizi heba ediyoruz. Sonunu bildiğimiz şeyler için çaba harcamaktan kaçınıyoruz. Konuşmaktan ziyade müzik dinlemek ve film izlemek gibi şeylere dalıyoruz. Zaman geçtikçe kelimelerin ,anlamsızlaştığını fark ediyoruz. Düşünüyoruz en ince şeyi, en ince ayrıntısına kadar.
Dostoyevskinin söylediği gibi ; Yemin ederim size baylar, fazla bilinçli olmak bir hastalıktır. Gerçek, tam bir hastalıktır. Sıradan bir bilinç, insanın yaşamı için fazlasıyla yeterlidir.

Böyle durumlarda etrafımdaki insanları azaltır sadece Mutlu eden sevdiğim insanlar kalır yanımda hayatınızdan sizleri olumsuzluğa mutsuzluğa yönlendiren insanları çıkarın herşey düzelmeye başlayacaktır ☺

Sözcüklerin pek bir anlamı yok benim için. Birisi seni seviyorum veya değerlisin yalanını söyleyebilir. Benim için gerçek olan şey histir. Yanındakine onu sevdiğini hissettirmeniz, yanında durduğunu belli etmeniz. Bir insanin gözünün içine aşkla bakmakla, kuru bir seni seviyorum cümlesinin arasında dağlar var.

Etrafınızda size bu yalanı atamayacak insanlar (hakiki dostlar) olursa böyle bir şüpheniz olmaz. Böyle insanlar kolay bulunmuyor, bulduktan sonra kaybetmemeye bakacaksınız...

her ihanet sevgiyle başlar , yaşasın yalnız insanlar 🙅*♀️

Onu da tattık zamanında, dersimizi aldık.