Nike Markasının Kurucusunun Öğütleri

Bugünkü gençler benim dönemimden çok daha zeki ve yetenekli. Aynı zamanda çok daha kötümser.
Sürekli umutsuzca soruyorlar bana. "ABD nereye gidiyor? Dünya nereye gidiyor? Daha kötü bir geleceğe mi mahkumuz?"

Ormanda dostum Hayami ile bir gezintiye çıktık. İşimle ilgili yakınıyordum. Adidas'ı solladıktan sonra bile yığınla problem vardı.
Elimize çok fırsat geçiyor ama bu fırsatları değerlendirmekte zorlanıyoruz. Bunları Hayami'ye -japon iş adamı- anlattığımda başını salladı.

"Şuradaki bambu ağaçlarını görüyor musun?" diye sordu.
"Evet"
"Gelecek yıl sen geldiğinde... otuz santim daha büyümüş olacaklar."

Baktım. Ne demek istediğini çok iyi anladım.

Savaştan yıllar sonra yeni fabrikalarımızı kurmak için Vietnam'a gittim.
Bir Amerika'lı olmama rağmen ev sahiplerim tarafından iyi ağırlandım.
Japonları, Fransızları, Amerikalıları ve Çinlileri tek başına yenen adam General V. Nguyen Giap'la buluşmak istedim.

General Giap odaya girdiğinde ilk fark ettiğim şey boyuydu. Bu müthiş savaşçı, kilometrelerce yer altı tünelini planlayan,
Tet Taaruzu'nu organize eden bu dahi taktik adamı, tarihin devi, ancak omuzlarıma geliyordu. Boyu bir altmış beş ya var, ya yoktu.

Nasıl yaptınız? diye sordum.
Hafifçe gülümsedi mi, bilmiyorum. Düşündü, düşündü.
"Ben..." dedi.
"Ormanı avucumun içi gibi bilirim."