Güçlü Bir Sır Keşfettim

Parayı yönetmek konusunda başarılı yüzlerce insanın hayatını gözlemlediğim de, ortak bir nokta keşfettim.
Bu aslında hep göz önünde olan bir şeydi. Ancak ben durumu yeni kavradım.

Herhangi bir ilkokul mezunu tüccar yada üstün eğitim görmüş bir yatırımcının ortak paydası var.
Bu insanlar durgun paranın fayda sağlamayacağını iç güdüsel olarak biliyor gibiler.

Bir yerden para geliyorsa, aynı hızda başka bir yere kanalize ediliyor.
Fırsat dediğimiz şeyin utangaç olduğunu söyleriz. Bir görünür, bir saklanır.
Ama söz konusu fırsat nedense bu insanlara pervasızca göz kırpıyor.

Bu insanların kendine ait paraları yoktur. Sıcak paraları vardır.
Hatta öyle ki, eldeki para, nakit akışına bir türlü yetmez.
Hep borç ve kredi ile döndürürler çarklarını.

Örneğin, orta vade diliminde 100k birim sermayesiyle bir planları olsun.
Başlangıçta eldeki sermaye 10k. Ve her ay 10k artış olacak diyelim.
Bu durumda arzulanan fırsata yönelik elde edilmesi gereken sermaye için
stabil şekilde 9 ay geçmesi gerekir.

Ancak konuda bahsi geçen pratik zekalar şöyle yapıyor.
10k ve bir sonraki ay elde edilecek +10k = 20k.

Şimdi 20k'nın elverdiği ölçüde bu para nasıl katlanır yolu aranıyor.
Aynı ay içinde mutlaka 20k'ya uygun bir fırsat keşfine çıkıyorlar.
Hatta, yakaladıkları fırsat bu sermayeyi aşıyorsa çekinmeden borçlanıyorlar.
Sonuçta bu para bir sonraki ay olması gereken 30k'nın üstüne çıkıyor.
Belki 40k belki 50k oluyor.

Aynı sistem tekrar edildiğinde katsayı da yüksek olduğundan getiri doğal olarak katlanıyor.
Bir şekilde istenilen 100k hedefine çok daha hızlı ulaşıyorlar. Katlanarak birikim yapılıyor.
Risk faktörü var elbette. Ancak başlangıçta gereken sermaye için tüm parayı borçlanmıyorlar.
Aşama aşama olduğundan riskin boyutu makul seviyelerde kalıyor.

Bu ticaret kafasının doğuştan değil, geliştirilerek kazanıldığını düşünüyorum.
Bunu kitaplarda, çevremde vs. her yerde gördüm. Düşündüğümde bazen farkında olmadan uygulamışım da.
Ama gerçekten tanımlamak ve benimsemek için fikrin olgunlaşması bende yeni gerçekleşti.

Bana hak verebilir, yada eleştirebilirsiniz. Bundan memnuniyet duyarım.

Para bir enerjidir harcadıkça sana geri döner )

Çok müthiş derecede doğru bir söz gerçekten

yani ellerindeki sıcak paralarını direk harcamıyorlar yavaş yavaş önlerine fırsat geldikce harcıyorlar doğrumuyum

Doğru ve eklemek isterim. Fırsat önlerine gelmeden, kendileri fırsatın karşısında dikiliyorlar.
Bir anlamda çekim yasasını etkin şekilde kullanıyorlar diyebiliriz.

Para parayı çeker sözü de yerini bulabilir sanırım. Para ile para kazanılıyor. Ama ticari zekanın sonradan gelişmesinden ziyade mutlaka bir şeyler yaşamış , denemiş veya aileden gelen pozitif bir baskı olması da gerekebiliyor.

Kesinlikle öyle, çıraklığın insana kazandırdıklarından biri de erken yaşta bu olayların farkına varmanızı sağlamasıdır. Hani çoğumuza serbest çalışan, ticaret yapan insanların param yok demesi samimi gelmez ya, aslında doğrudur o. Paraları yoktur, çünkü yazdığınız gibi işler ya borçla döner ya da sıcak parayla. Memur olmayıp günü gününe garanti para kazanamayan bu arkadaşlar da doğal olarak pinti olmak zorundalar. Aksi takdirde batarlar zaten.

Yaşadığımız coğrafyanın da etkisi var. 'Türkiye'de ticaret borçlanarak mümkündür' klişesi birçok sektör için geçerlidir.

Sonuçta bu para bir sonraki ay olması gereken 30k'nın üstüne çıkıyor.
Belki 40k belki 50k oluyor.

Ya çıkmazsa ne oluyor

Para parayı çekiyor. Ve ne kadar paranın, ne kadar daha fazlasını çekeceğini aslında düşüncemizin sınırları belirliyor.
Çevremizde gördüklerimiz yada bize söylenenlerden zihnimizde sınırlar çiziyoruz.

Pandemi ekonomiyi vurdu derken bile sadece 1 yıl içinde Türkiye'deki milyoner sayısının %35 artması hayret verici değil mi?
https://www.cumhuriyet.com.tr/haber/...r-oldu-1834791

Birileri zihnin sınırlarını çok keskin bir şekilde aşarken, diğerleri imkansızlık telkininde bulunuyor.
Türkiye'de orta gelir sınıfının dramatik bir şekilde sonu geliyor. Artık tam anlamıyla zengin yada fakir var.
Ortası gerçekten yok. Bu yüzden başarılı olanları yakın mercekten incelediğimizde, bu radikal ayrımın sebebini daha iyi anlıyoruz.
Borçlanmayacak kadar güvensiz hisseden herkes ne yazık ki, ya fakirliğini koruyacak, yada fakirliğe doğru gidecektir.