Bu huyumdan nasıl kurtulucam ben..

Aile birbirini yiyor, evde huzur yok, evi terk edecek para cepte yok, kafa dağıtacak çevre yok... Umut var lakin o da bir yere kadar. Ben de psikologa gitmeyi düşünüyorum kesinlikle. Yoksa sonum kötü olacak ve kendi elimden olacak.

Hocam ben de eskiden çok ince düşündüğüm için kendimi sevmiyordum fakat sonradan fark ettim ki bu bir farkındalıktır iyi ki de ince düşünen biriymişim diyorum. Bu özelliğinizi yapıcı olarak kullanmaya çalışın emin olun çok faydasını göreceksiniz. Genel olarak insanlar ince düşünenlerin niyetini hareketlerini vs. pek anlayamazlar ve yanlış yorumlarlar. Bu durumun sıkıntısını çok çektim fakat bizi biz yapan farklılıklarımızdır. Sıkıntın çevrenle sevgilinle ilgiliyse seni anlamayanlardan uzak dur aksi takdirde daha da huzursuz olursun. Ben düşünce olayında insanları 2 kategoriye ayırıyorum. İnce(ayrıntılı) düşünen ve normal(kaba) düşünen. Eğer ince düşünen biri mutlu olursa çok mutlu olur normal biri onun özgüveninin mutluluğunun yanından geçemez. Mutsuz ince düşünen biri için de aynı durum geçerli büyük boşlukta hisseder. Daha çok düşünerek var olan sorunları büyütürsün. Kısaca kendinle barışık ol kendini mutlu etmeye çalış verimini göreceksin.

Bence ben de dahil olmak üzere hepimiz aynı durumdadır. Bu yüzde bu yaşadıklarının aslında herkesin yaşadıkları olması senin için moral olabilir. Spor yok, sabah yürüyüşleri yok, sinema yok, akşam çıkmaları yok ve iş bile yok. Her şey bir anda alt üst olmuşken bu hissedilenler normal dostum.