Deli gibi çalışıyorum ama gelecek kaygım var!

Anlıyorum hocam eğer mutlu ise o çok güzel benim korktuğum kısım açıkcası o değil iş bulmak da değil başarmak için gerekli olan basamakları baştan çıkamamak çünkü hedefim hiç bir şirket altında 9-5 çalışayım iyi bir maaş, ev, araba olmadı yemin ederim olmadı tek istediğim başarı ve birşeyleri üretmek biliyorum bunu okumadan yaparsın ancak ben sadece Türkiye'de değil Dünya'da birşeyler yapmak istiyorum, Amerika'da doğmadığımız için Türkiye'de bulunan şartlar içerisinde yıldız gibi parlamadığımız müddetçe kimse bizi hadi gel otur koltuğa demez o basamakları atlayamayız diye düşünüyorum. O yüzden sisteme uyup sonrasında sistemi bozarak çıkmak istiyorum bunları düşündüğüm için ise başım ağrıyor.



Diğer bir yaşadığım konu ise ben iyi Anadolu lisesinde okuyorum benim okuduğum lisede eğitim gören yazılımcı bir kişi vardı o mezun oldu ancak üniversite okumadı yazılıma devam etti Netflix ile anlaşma yaptı animasyon için bir pozisyonda sonrasında problemler baş kaldırdı ve iptal oldu pandemi vb. durumlardan kişi iyi ve kendini çok geliştiren biri ancak hiçbir ülkeye gidemez neden kabul etsinler ki yani öyle bir durum işte çektiğim sıkıntı.

Yaşınız çok genç 2001 krizinde üniversite hazırlık için dershaneye gidiyordum bir gecede bankalar boşaltıldı dolar katlandı gelecek kaygısı sarmıştı ne olacak halimiz diye aradan 20 sene geçti 2 işletme sahibiyim halen ne olacak halimiz diye soruyorum kendime. Kaygılarını bırak hayallerinin peşinden git yolda daha kaygılanacak çok şey olacak erkenden kendini yıpratma. Hayatta başarılar.

Üniversite sınavına deliler gibi hazırlanıyorum programım çok yoğun yorgunluktan bitiyorum ancak korkuyorum, işsizlikten, geleceğimden, olan haksızlıklar ve torpillerden... Anladım ki iyi bir üniversite yetmiyor ve bende kendimi geliştirmek için ;

almanca kursum var (kendime yeni imkanlar katmak için öğreniyorum) kendimi geliştirmek için son yıllarda grafik tasarıma yöneldim ancak süs olsun diye değil gerçekten hakikatli ve elimden geldiğince üstüne düşerek icra etmeye çalışıyorum, yazılıma olan sevdam sebebi c# ve python konusunda yine kurslara giriyorum ve kendimi olduğunca geliştirmeye çalışıyorum.

Ama ben yine korkuyorum korkmalı mıyım diye düşünüyorum at gibi kendimi dahası için tabiri caizse kamçılıyorum ve sonuçlarını görmek için bekliyorum ne olacak bu gençlerin hali diye düşünmeden edemiyorum sizce bu kaygılarım normal mi ?

-

İkinci olarak ben ortaokuldan beri yazılıma meraklıyım evet yazılım dillerini bilmiyordum o zaman ama, html ile birşeyler yapmak bile hoşuma gidiyordu.

Şuan deli gibi yazılım mühendisliği & bilgisayar mühendisliği üzerine talep patlaması var ve pasta dilimi büyük olsada işin asgari ücretle sürünen kişilerin olması çok kötü olurdu. Kesinlikle kendini geliştirenin kazanacağını biliyorum ama bu da beni gelecek kaygısına ve strese sürüklüyor ve işte paradoks...