Sevgi Emekti

Oyun değilse neden istisna sayılabilecek kadar az insan evleniyor çocukluk aşkı ile?
Bu yaşlar tecrübenin olmadığı, hormonların tüm yaşamı ele geçirdiği çağlar.
Bu çağlar delikanlı denilen insanın kendini sakınmadığı gereksiz riskler aldığı mantıksız çağlar.
Bu çağlarda aşk denilen şey ağırlıklı olarak hormonaldir, o hormonların hissettirdiklerine bağımlı olurlar.
Kerameti o hissi yaratan kişiden zannederler.
Hayatlarına yeni insanlar girecek, yeni insanlar heyecanlandıracak, mutlu edecek, üzecek.
Ama bir kızdan ayrılınca hastaneye kaldırılacak kadar üzülüyorsa bir genç, ona aslansın, devam et denilmez.
Biraz kontrollü ol denilir.

Genlik aşkları nisan yağmuru gibidir, gelir geçer.... Bizde o yollardan geçtik.. Şimdi nurtopu gibi dünyalar kadar sevdiğim canımdan öte bir eşim ve iki yavrum var hergün şükrettiğim...
Bir gün gerçek aşkı bulursun...
Gerçek aşk, gerçek emek gerçek sevgi: herşeye ragmen yanında olan, ve herşeye ragmen seni seven biri bir gün gelir bulur...Sonra bu günlere güler geçersin BİZİM GİBİ

Yaşın daha genç kardeşim. Tecrübe iyidir.

Sizi uzun bir süre sonra gördüğüme sevindim tahsin hocam 🙋🏻♂

Ddim biri daha günlerce makale yayınlayıp zengin oldu herhâlde ama aşk acısı çıktı aga be

İlişkilerde neyi yapıp neyi yapmayacağın, nasıl yaklaşıp nasıl tepkiler vereceğin dönemler bunlar. Çok gençsin ilerde bu tarz olayların bir çoğunu unutacaksın bile. Aklında kalanlar hep ilkler olacak ilk aşık oluşun ilk sevdiğin kızı öpüşün vs vs bunlar hep biyerde kalıcak. Duygu değişikliklerini en çok karşı ccinsten öğreniceksin, öğrendikçe onlara karşı yaklaşımın değişicek. Ve günler yıllar geçicek bunlar artık senin için ilerde güleceğin güzel hatıralar olarak kalıcak ve karşılıklı sevdiğin kadınla kahve içerken yanı başında güzel kızın oyun oynarken birbirinize anlatacaksınız. Şu an benim yaptığım gibi

Açık açık konuşacağım bu mesajımda. 22 yaşındayım bu platformdaki çoğu kişiye göre küçüğüm senin gibi. Abiler, ablalar anlayışla karşılarlar diye düşünüyorum.

Canım kardeşim benim, 22 yaşındayım seninle aynı duyguları paylaşıyor gibiyim. Son 11 günde parça parça olarak toplamda 15-16 saat civarı uyudum bu hisler, duygular yüzünden. 16 yaşında tanışmıştık öyle böyle yıllar geçti aradan 20 yaşıma girmeme 2 ay kala sevgili, hayat arkadaşı olmuştuk. Şuan beraber olsaydık 32. ayımızı kutluyor olacaktık ama olmadı.

3 ayı aşkın bir süre oldu ayrılalı, en son 10 gün evvel görüştük kendisiyle. O günden bugüne hayatımın hiç bir döneminde olmadığı kadar bunalımda hissediyorum kendimi. Ne yaptığım işe kendimi verebiliyorum ne üniversite sınavlarına ne de normal yaşantımda düzgün giden bir şey yok 3 aydır. Emin ol seni şuan en iyi anlayanlardan biriyim. Bunu atlatmam gerektiğini biliyorum ama yapamıyorum. Her yolu deniyorum bunun için. Kendime bir blog açtım oraya her gün içimdekileri yazıyorum bir nebze olsun iyi geliyor. Yasak sabah 05.00'de bitiyor, atıyorum kendimi dışarı, sokaklara. Gün doğana kadar yürüyorum kulaklığımı takıp. Yürürken ağlıyorum, oturuyorum yine ağlıyorum. Soğuk hava içime işlediğinde bile onu düşünmek içimi ısıtmaya yetiyor. Ben galerime giremiyorum 3 aydır fotoğraflarımızı görürümde kötü olurum diye, her gün kendimi sokaklarda buluyorum. O ise hayatına devam ediyor, gülüyor eğleniyor. Benim her gece tabiri caiz ise ciğerim parçalanırken o mutlu mesut yaşamına devam ediyor. Yüzüne karşıda söyledim belki kalemliğinden kalem eksilse daha çok üzülürdün sen diye. Çok çabaladım bu 3 ay içerisinde. Yeri geldi gururumu ayaklar altına aldım, hayatta yapmayacağım şeyler yaptım. Sonradan gördüm ki hepsi boşa. Görmek isteyen görüyor çabanı, sevmek isteyen saçma sapan bir şey buluyor seviyor seni. Ben kendimi harcıyorum aylardır, sen harcama. Sevginin, inancının peşini bırakma ama kendini de yitirme benim gibi. Sevmek ve sevilmek, bu duyguları tatmak "bana göre" dünyadaki en mühim şeylerden.

Buradaki büyüklerimizden sonra bana pek düşmez ama bu yazdıklarımı bir abi tavsiyesi olarak alabilirsin. Ne olursa olsun akışına bırakmak gerekiyor bazen. Seviyorsan hala canı sağ olsun demeyi bil ve önüne bakmaya çalış. Hayatın, zamanın kendi akışına bırakmak gerekiyor bazı şeyleri. Bu konuyu görmem en çok bana yaradı gibi. Evvela daha yazacak pek çok şey var ama onları da başka zaman artık...