• 08-01-2021, 06:36:57
    #10
    cnrsgr adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    • Kaliteli bir yaşam sürebiliyor musun?
    • İstediğin zaman ya da önceden planlayarak kendine, eşine, çocuğuna vakit ayırabiliyor musun?
    • Canının çektiği herhangi bir yiyeceğe ortalama 7 gün içerisinde maddi olarak erişebiliyor musun?
    • Hayallerini arkadaşlarına/eşine anlattığında planlama yapmaya başlayabiliyor musun?
    • Çalışmaktan sırtın/belin ağrıdığında doktor kontrolüne gidebiliyor musun?
    Bu soruların hepsine hayır yanıtını veriyorsan; evet, bu saatte çalışmak zorundasın. Yoksa aç/açıkta kalacaksın, mutsuz olmaya devam edeceksin, bel ağrın hiç dinmeyecek ve kendine asla vakit ayıramayacaksın.
    Bu soruların hepsine evet yanıtını veriyorsan; hayallerin plana dönüşmüş, başarı adımları çoktan geride kalmış, unu elemiş, eleği asmış durumdasındır. Tebrik ederim.

    Bu konudaki düşüncelerimi daha önce şuradaki yorumumda biraz yazmıştım. Motivasyon/kariyer bakış açıları günümüzde çok yanlış evrildi düşüncesindeyim. Birçoğumuz, zorunda olduğumuz, iş planımızı doğru kurgulayamadığımız için "gün yetmiyor" olgusuyla şu an buradayız. Birçoğumuz yeni bir fikir peşinde, yeni bir tasarım peşinde, yeni bir ideal peşinde değiliz. Düzenin zombisi şeklinde yaşıyoruz.
    Günlük 6 saat uyumayı kural edindim, yaklaşık 3 yıldır farklı şekillerde "daha fazla çalışmak" için yollar arıyorum.
    36 yaşındayım, evliyim, 1 çocuğum var. Aileme de daha fazla zaman ayırabilmek ve çalışma vaktimi de azaltmamak için çok taklalar atıyorum olarak düşünebilirsiniz.

    - 3 yıl'ın ortalama 30 ay'ı boyunca; gece 02.00'de yatıp 08.00'de kalkarak iş'e gittim diyebilirim.
    Sabah kalktığımda oldukça düzenin zombisi modunda oluyordum ve artık çalışmaktanda nefret eder olmuştum.

    - Son 4 - 5 aydır 22.00 civarında yatar, ortalama 04:00'de uyanırım.
    Bu yöntemi daha önceleri denedim ama başarılı olamamıştım ama alışmam aslında tesadüf oldu.
    Çocuğu uyutmak için yanına yattığımda onun uyuması 1 saati bulabiliyordu ve bende mayışıyordum, uyuduktan sonra da kalkıp benim çalışmam daha zor oluyordu.
    Bende uyumaya devam edip, sabah erken kalkmaya başladım. Sabah 6, 5 derken ütopik rakam olan 04.00'e oturtmayı başarabildim.

    Sonuç olarak günlük 6 saat uykuyu, doğru ayarlamalarla vücuduma yedirebildim.
    Düzenin zombisi'nden çok daha iyiyim diyebilirim.
    Ama; tabi ki de çok isterim, çalışmaya mecbur kalmayıp rahat yaşamayı

    Varsa az uyuyanlar olarak bir telegram grubu kurabiliriz aslında fena olmaz
  • 08-01-2021, 06:44:21
    #11
    wave adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    Günlük 6 saat uyumayı kural edindim, yaklaşık 3 yıldır farklı şekillerde "daha fazla çalışmak" için yollar arıyorum.
    36 yaşındayım, 1 çocuğum var, ona da daha fazla zaman ayırabilmek ve çalışma vaktimi de azaltmamak için çok taklalar atıyorum olarak düşünebilirsiniz.

    - 3 yıl'ın ortalama 30 ay'ı boyunca; gece 02.00'de yatıp 08.00'de kalkarak iş'e gittim diyebilirim.
    Sabah kalktığımda oldukça düzenin zombisi modunda oluyordum ve artık çalışmaktanda nefret eder olmuştum.

    - Son 4 - 5 aydır 22.00 civarında yatar, ortalama 04:00'de uyanırım.
    Bu yöntemi daha önceleri denedim ama başarılı olamamıştım ama alışmam aslında tesadüf oldu.
    Çocuğu uyutmak için yanına yattığımda onun uyuması 1 saati bulabiliyordu ve bende mayışıyordum, uyuduktan sonra da kalkıp benim çalışmam daha zor oluyordu.
    Bende uyumaya devam edip, sabah erken kalkmaya başladım. Sabah 6, 5 derken ütopik rakam olan 04.00'e oturtmayı başarabildim.

    Sonuç olarak günlük 6 saat uykuyu, doğru ayarlamalarla vücuduma yedirebildim.
    Düzenin zombisi'nden çok daha iyiyim diyebilirim.
    Ama; tabi ki de çok isterim, çalışmaya mecbur kalmayıp rahat yaşamayı

    Zaman kullanımı konusunda yaşadığınız değişiklikler harika. Umarım veriminizi de önemli ölçüde artırmıştır.

    Ben de 4 ay kadar bir süre 22.00 uyuma, 05.00 uyanma şeklinde bir programda çalıştım. Özel hayat eşliğinde güzel giden bir tarz oldu. Lakin karantina dönemlerinde 19.00 uyuma, 02.00 uyanma sistemine döndüm. Hem verimde hem de kendime zaman ayırma konusunda daha başarılı olmaya başladım. Salgın süreci sonunda bu sistemi devam ettirebileceğimi düşünmüyorum, özellikle yaz dönemlerinde bu program bozulacaktır. Lakin gün doğumu ve gün batımı saatlerine paralel bir çalışma temposu öncelikli hayalim oldu.

    Çalışarak başarı elde eden insanlar için "çalışmaya mecbur kalmamak" durumu; olası bir gerçek değil diye düşünüyorum. Eğer yaptığınız çalışmaların karşılığını alıyorsanız, kendinize güveniniz tazeleniyorsa ve iş için harcadığınız mesai yaşam kalitenizi yükseltiyorsa "çalışmak" eylemi farklı bir anlama gelmeye başlayacaktır inancındayım (en azından kendi hayatımda bu şekilde oldu).

    Umarım her birimiz düzenin zombiliğinden kendi düzenimize evrilmede başarı elde ederiz. @mykill; 'in yazdığı gibi "başkalarının uyuduğu" cümlesini de "başkalarının fırsatları kaçırdığı..." bakış açısıyla görmeye başlayabiliriz.
  • 08-01-2021, 07:28:02
    #12
    Böyle bir yazı motivasyon amaçlı sanırım. Paran ve sağlığın varsa hayatı yaşarsın. Paran yoksa maddi durumun düzelene kadar yardırırsın.
  • 08-01-2021, 07:54:18
    #13
    Google 1. Sayfa Garantili
    Başkalarıyla kendimizi kıyaslamaya pek gerek yok aslında. Herkesin hayat düzeni, yaşantısı, uyuma ve kalkma saatleri farklı. Önemli olan husus insanlara yararlı ölçüde hizmet sunabilmek ve yaşantının en iyi olabilmesi için elinden gelen en iyi şekilde çalışabilmek.

    31 yaşındayım, günde 12 - 13 saat çalışıyorum. 40 yaşıma geldiğimde aynı güce sahip olamayacağım için bu belki de 10 saate düşecek, 50 yaşında 8, 50 yaşından sonra ise 6 sonrası ailemle vakit geçirmeye ayırabileceğim bolca zaman, gençliğimi özledim cümleleri
  • 08-01-2021, 09:01:33
    #14
    Nekadar cok calistigin degil nekadar verimli calistiginda cok onemlidir dostlar.