• 03-12-2020, 00:13:57
    #10
    KDOGAN adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    Önemsenen her şey nasıl da basit yok olabiliyor değil mi? Risk her zaman varken ne kadar da çok önemsiyoruz her şeyi.

    Para, borsa, ekonomi, sağlık...

    Son zamanlarda şunu sorguluyorum; bireyin belli bir yaşa gelip mesleğini eline alması 23 yıl sürüyor. Bu 23 yılın 17 yılı okuyor. Bazılarımızda bu süre 19 yıl. Biraz kaytarırsanız 20 21 22

    Sonra bir iş bulmak için yıllarını tüketenler var. Yaş 30'a yaklaşınca evlenenler. Kalan güzel yıllar da dört duvar bir betona kredi faizi ödemekle geçiyor.

    Üstüne bir de araba kredisi, çocuk okutma derdi. Sonra bir de bakıyoruz ölmüşüz.

    Hayat bu kadar kısayken neden?

    Kendime sorup sorup bir türlü anlam çıkaramadığım ve tezatlarda boğulduğum meseleler işte.

    Hayat çok kısa ve elbette de yeni üretilen bir biyolojik silah, tahmin edilemeyen bir göktaşı, başka bir gezegenin dünyamıza çarpması ya da güneşteki bir patlamanın bize uğraması... Milyonlarca riskli ihtimal arasında önemsediğimiz ve sonuna kadar mücadele ettiğimiz şeyler... Özelikle saçma sapan gelenekçiliğimiz, kurallarımız. Ne saçma. Ne acı.

    Eğer birini seviyorsanız beklemeyin, ona gidin. Birçok gereksiz değeri bir kenara bırakın. Her şey her zaman istediğiniz gibi olmaz ama yarın yaşayacağımızın da hiçbir garantisi yok.

    Yarın uyandığınızda covid değil de başka bir virüs adıyla uyanabilirsiniz ya da dünyaya bir meteor uğrayıp yerle bir edebilir.

    Konuyu çok darladım. İyi forumlar herkese.
    Sanki yıllardır bu yorumu yazmak için beklemişsin hocam. Katılıyorum sana.
  • 03-12-2020, 00:38:01
    #11
    I❤️YouTube🏆YapayYazılmcı
    süreç çok iyi yönetiliyor..
  • 03-12-2020, 01:14:18
    #12
    Üyeliği durduruldu
    nufusuda göz önüne aldığımızda amerikayıda 2 ye katlayıp 1. sıradayız bence
  • 03-12-2020, 02:30:49
    #13
    KDOGAN adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    Önemsenen her şey nasıl da basit yok olabiliyor değil mi? Risk her zaman varken ne kadar da çok önemsiyoruz her şeyi.

    Para, borsa, ekonomi, sağlık...

    Son zamanlarda şunu sorguluyorum; bireyin belli bir yaşa gelip mesleğini eline alması 23 yıl sürüyor. Bu 23 yılın 17 yılı okuyor. Bazılarımızda bu süre 19 yıl. Biraz kaytarırsanız 20 21 22

    Sonra bir iş bulmak için yıllarını tüketenler var. Yaş 30'a yaklaşınca evlenenler. Kalan güzel yıllar da dört duvar bir betona kredi faizi ödemekle geçiyor.

    Üstüne bir de araba kredisi, çocuk okutma derdi. Sonra bir de bakıyoruz ölmüşüz.

    Hayat bu kadar kısayken neden?

    Kendime sorup sorup bir türlü anlam çıkaramadığım ve tezatlarda boğulduğum meseleler işte.

    Hayat çok kısa ve elbette de yeni üretilen bir biyolojik silah, tahmin edilemeyen bir göktaşı, başka bir gezegenin dünyamıza çarpması ya da güneşteki bir patlamanın bize uğraması... Milyonlarca riskli ihtimal arasında önemsediğimiz ve sonuna kadar mücadele ettiğimiz şeyler... Özelikle saçma sapan gelenekçiliğimiz, kurallarımız. Ne saçma. Ne acı.

    Eğer birini seviyorsanız beklemeyin, ona gidin. Birçok gereksiz değeri bir kenara bırakın. Her şey her zaman istediğiniz gibi olmaz ama yarın yaşayacağımızın da hiçbir garantisi yok.

    Yarın uyandığınızda covid değil de başka bir virüs adıyla uyanabilirsiniz ya da dünyaya bir meteor uğrayıp yerle bir edebilir.

    Konuyu çok darladım. İyi forumlar herkese.
    4ay önce geçirdiğim trafik kazası ve ölümden dönmem sonrasında alçıyla geçen sürede bu konulara gerçekten çok takıldım. Yüksek lisans vb derken diyorumki ne kadar boş saçma şeylerle hayatımı geçirmişim bunu farkettim. Ve yeni yürümeye başladım ve artık ideallerim ve hedeflerim tamamen değişmişti diyebilirim.