Önemsenen her şey nasıl da basit yok olabiliyor değil mi? Risk her zaman varken ne kadar da çok önemsiyoruz her şeyi.

Para, borsa, ekonomi, sağlık...

Son zamanlarda şunu sorguluyorum; bireyin belli bir yaşa gelip mesleğini eline alması 23 yıl sürüyor. Bu 23 yılın 17 yılı okuyor. Bazılarımızda bu süre 19 yıl. Biraz kaytarırsanız 20 21 22

Sonra bir iş bulmak için yıllarını tüketenler var. Yaş 30'a yaklaşınca evlenenler. Kalan güzel yıllar da dört duvar bir betona kredi faizi ödemekle geçiyor.

Üstüne bir de araba kredisi, çocuk okutma derdi. Sonra bir de bakıyoruz ölmüşüz.

Hayat bu kadar kısayken neden?

Kendime sorup sorup bir türlü anlam çıkaramadığım ve tezatlarda boğulduğum meseleler işte.

Hayat çok kısa ve elbette de yeni üretilen bir biyolojik silah, tahmin edilemeyen bir göktaşı, başka bir gezegenin dünyamıza çarpması ya da güneşteki bir patlamanın bize uğraması... Milyonlarca riskli ihtimal arasında önemsediğimiz ve sonuna kadar mücadele ettiğimiz şeyler... Özelikle saçma sapan gelenekçiliğimiz, kurallarımız. Ne saçma. Ne acı.

Eğer birini seviyorsanız beklemeyin, ona gidin. Birçok gereksiz değeri bir kenara bırakın. Her şey her zaman istediğiniz gibi olmaz ama yarın yaşayacağımızın da hiçbir garantisi yok.

Yarın uyandığınızda covid değil de başka bir virüs adıyla uyanabilirsiniz ya da dünyaya bir meteor uğrayıp yerle bir edebilir.

Konuyu çok darladım. İyi forumlar herkese.