Gurbette yaşayan arkadaşları konuya davet ediyorum. Buyrun sohbete

Selamlar,

Yurt dışına giden çoğu kişi de ülkeyi sahipleniyor nedense ve; kendisinden sonra da kimse gelmesin istiyor.
Ama şunu söyleyeyim, yaklaşık 7 ay oluyor yurt dışına çıkalı gerçekten; hemşeri, hemşeriyi gurbette severmiş olayı çok doğru.
Çok adileşiyor bazı insanlar, çoook ...

Bu insanlar Almanya'ya nasıl gitmiş hocam? Almanya dil konusunda çok katı ve iş alımlarında çok seçici, önceki aile üyelerinden dolayı mı Almanya'da bulunmuşlar

Tek yemek istiyorlar. Sorsan asla gelme açız yatamıyoruz bize kötü davranıyorlar. Şerefsiz evlatları, misafirliğe komşuna gitsen sana kötü davransa bir daha ayak basmıyorsun. Dönsene evine... neden 7 yıldır dönmedin diyesim geliyor.

Hocam gurbetçiler gidipde dönmüyor. Yazdan yaza geldiklerinde de bilerek 1500 dolarlık arabalarla geliyor hayat kötü diyor. Orada ise 100 bin dolarlık arabaya biniyor.

Yurtdışında yaşayan, ülkenin yönetimine ya da özlemine dahil olmasın.
Yurtdışında yaşayan kimse ülke için oy bile kullanmasın

Nasıl yönetilmek isteniyorsa, gelsinler yaşasınlar

7 ay kadar Almanya'da yaşamış biri olarak kendi çektiğim fotoğraflar ile konuyu özetleyebilirim. Aşağıda gördüğünüz fotoğraftaki her şeyi sadece Erasmus bursu ile aldım. İçinden yurt ücretini ödememe rağmen. İlk gittiğimde oradaki Türk arkadaşla hergün markete gittik sadece gezmek için olsa bile. Ki her gittiğimizde aldığımız şeyleri taşımaktan sırtımız ağrıyordu. 20 cent'e düşen premium yoğurtlardan tutun en kaliteli kefir, kahve, çikolata, sos ve dondurulmuş gıdasına kadar gözüm kapalı alabiliyordum. Her hafta "gerçek" indirim olduğu için ayrıca güvenebiliyordum fiyatlara.

Şu an alttaki fotoğrafların yeri bim döneri, bim ekmeği, bim yoğrdu, bim ayranı, bim turşusu, bim aburcuburuna kaldı. Ben hayatımda 180 derece hiçbi zaman dönmemiştim Bir gidişim var bir de dönüşüm yani. İlk haftalarda aa ne kadar ucuz şunu da alayım lafları son aylara euro oldu 8 tl, şunu da yemiyiveriyim gidince bozdurum laflarına bıraktı

Önemli bir dipnot: Size Almanya'ya gelmedin diyenler net kendine rakip istemiyordur. Benimle aynı zamanda Erasmusa gelen Türk arkadaş şu an Amazonda staja başladı. 2,5 k euro gibi bir maaş alıyor. Bir diğer yine benimle aynı zamanda giden Türk arkadaşım vizesini uzattı ve işe girdi Türk firmasında. Şu an dropshipping mi yapsam vs diyor. Ki bu çocuk gmail açmayı belki anca bilir. Yani demek istediğim şu ki insanın orada ufku açılıyor. Burada karnını doyurma telaşından hayata atılmayı pas geçmek zorunda kalıyoruz. Yine o arkadaşa tavsiyem üzerine konsolosluğa mail yazdırttım yardım için. Bir iş adamı ulaşmış geçen gün ve "ben madencilikten geldim, parasızlık nedir bilirim. Ben okumadım fakat sizleri okutmak istiyorum" diyip karşılıksız para verdi. Üstüne de ne zaman sorun olursa yaz, başka arkadaşın varsa senin durumunda o da bana kesin ulaşsın demiş. Arkadaş da başka bir arkadaşı ulaştırmış ve o kız da şu an bu adamın yanında işe girmiş. Net bilgi: Türkiye güzel gelmeyin diyen tüm Türkler kendine rakip istemiyordur. Çünkü biz her anlamda hayatta kalmak için tırnakları ile kazıyabilen savaşçı ruha sahibiz. İşte tam bu yüzden Mannheim'da ocakbaşı, taksim büfe gibi Türk dükkanlarla dolu "küçük istanbul" adında caddeler var. Almanlar 8-5 işe gidip eve gelirken Türkler nasıl buraları ele geçirip zengin olurum diye çabaladığı için adamlar kendilerine cadde satın alıp altlarına lambo çekiyorlar ki bu gözler bunları canlı canlı gördü. Ben henüz durumu kötü Türk görmedim Almanya'da.

En son dönmeden önce de oraya 8k tl ile 1 haftalık ücretli vize çıkarttıran bir adamın şu sözlerine şahit oldum "Te-feciden borç aldım. Eğer burada iş bulamasaydım dönemezdim. Şu an ustalığımı yapıyorum ve çok şükür iyiyim". Daha yazılır da acıktım gidip şu bim dönerimi bi ısıtıp yiyeyim.

Merhaba arkadaşlar ben de 2 ay önce İngiltereye göç ettim düzenimi kurmaya çalışıyorum. Konuyu görünce dahil olmak yazmak istedim : D

Sanırsam +1

Ben de yurt dışında Avrupa Birliği içinde olan bir ülkede üniversite okuyordum. Pandemi + Yükselen kurlar nedeniyle okulu dondurdum, döndüm. Gerçekten orada paranın bir değeri var, bir anda bitmiyor. Tabi bazı şeyler yine cep yakıyor özellikle ev kiraları.
Türkiye'de beyaz yakalı çok rahat bir işte çalışmıyorsanız yurt dışında da bir şekilde azmedip çalışırsınız. Fakat sonuçta yabancı bir ülkedesin ten rengin beyaz değilse hemen dikkat çekiyorsun. Ana cadde de yüzlerce insan geçerken polis gelip seni durduruyor kimlik kontrolü yapıyor Vatandaşlığa geçmediğin sürece her işinin pamuk ipliğine bağlı olduğunu bilmek insanı çok yıpratıyor. Sen haklı bile olsan gidip polislik, mahkemelik olmak istemiyorsun.
Benim ev arkadaşım Türkiye'de Türkiye içi halcilik yapan birisiydi. Tıp okumaya gelmişti. Öyle bir çevre yaptı ki avrupada ki halciler ile, şuan okulu filan bıraktı Orta avrupa ve doğu avrupa ülkelerine hergün tır tır ürün gönderiyor şuan. Yani biraz sermayeniz varsa en mantıklısı üniversite, dil okulu gibi bahaneler ile gidip güzel bağlantılar kurmanız. Sonrasında şansınız da yaver giderse çalışma vizesi, oturma izni derken yürür gidersiniz

Yeni yil itibariyle Ingilteredeki ikinci yilimi doldurmus olucam.
Aileden uzak kalmak disinda zorlandigim herhangi birsey yok. Hayat gercekten Turkiye ile kiyaslayinca cok ucuz.
Kira fiyatlari disinda pahali birsey var dersem yanlis olurum sanirim...

/Zeki