7 ay kadar Almanya'da yaşamış biri olarak kendi çektiğim fotoğraflar ile konuyu özetleyebilirim. Aşağıda gördüğünüz fotoğraftaki her şeyi sadece Erasmus bursu ile aldım. İçinden yurt ücretini ödememe rağmen. İlk gittiğimde oradaki Türk arkadaşla hergün markete gittik sadece gezmek için olsa bile. Ki her gittiğimizde aldığımız şeyleri taşımaktan sırtımız ağrıyordu. 20 cent'e düşen premium yoğurtlardan tutun en kaliteli kefir, kahve, çikolata, sos ve dondurulmuş gıdasına kadar gözüm kapalı alabiliyordum. Her hafta "gerçek" indirim olduğu için ayrıca güvenebiliyordum fiyatlara.

Şu an alttaki fotoğrafların yeri bim döneri, bim ekmeği, bim yoğrdu, bim ayranı, bim turşusu, bim aburcuburuna kaldı. Ben hayatımda 180 derece hiçbi zaman dönmemiştim Bir gidişim var bir de dönüşüm yani. İlk haftalarda aa ne kadar ucuz şunu da alayım lafları son aylara euro oldu 8 tl, şunu da yemiyiveriyim gidince bozdurum laflarına bıraktı

Önemli bir dipnot: Size Almanya'ya gelmedin diyenler net kendine rakip istemiyordur. Benimle aynı zamanda Erasmusa gelen Türk arkadaş şu an Amazonda staja başladı. 2,5 k euro gibi bir maaş alıyor. Bir diğer yine benimle aynı zamanda giden Türk arkadaşım vizesini uzattı ve işe girdi Türk firmasında. Şu an dropshipping mi yapsam vs diyor. Ki bu çocuk gmail açmayı belki anca bilir. Yani demek istediğim şu ki insanın orada ufku açılıyor. Burada karnını doyurma telaşından hayata atılmayı pas geçmek zorunda kalıyoruz. Yine o arkadaşa tavsiyem üzerine konsolosluğa mail yazdırttım yardım için. Bir iş adamı ulaşmış geçen gün ve "ben madencilikten geldim, parasızlık nedir bilirim. Ben okumadım fakat sizleri okutmak istiyorum" diyip karşılıksız para verdi. Üstüne de ne zaman sorun olursa yaz, başka arkadaşın varsa senin durumunda o da bana kesin ulaşsın demiş. Arkadaş da başka bir arkadaşı ulaştırmış ve o kız da şu an bu adamın yanında işe girmiş. Net bilgi: Türkiye güzel gelmeyin diyen tüm Türkler kendine rakip istemiyordur. Çünkü biz her anlamda hayatta kalmak için tırnakları ile kazıyabilen savaşçı ruha sahibiz. İşte tam bu yüzden Mannheim'da ocakbaşı, taksim büfe gibi Türk dükkanlarla dolu "küçük istanbul" adında caddeler var. Almanlar 8-5 işe gidip eve gelirken Türkler nasıl buraları ele geçirip zengin olurum diye çabaladığı için adamlar kendilerine cadde satın alıp altlarına lambo çekiyorlar ki bu gözler bunları canlı canlı gördü. Ben henüz durumu kötü Türk görmedim Almanya'da.

En son dönmeden önce de oraya 8k tl ile 1 haftalık ücretli vize çıkarttıran bir adamın şu sözlerine şahit oldum "Te-feciden borç aldım. Eğer burada iş bulamasaydım dönemezdim. Şu an ustalığımı yapıyorum ve çok şükür iyiyim". Daha yazılır da acıktım gidip şu bim dönerimi bi ısıtıp yiyeyim.