Annem ölürse.. düşüncesi aklımı kemiriyor

düşüncelerin normal çünkü hepimiz gibi sende insansın senin gibi bizlerde düşünüyoruz İnsan doğar büyür yaşar ölür tek şey yaşamayı beceremiyoruz galiba birde onu düşünüyorum düşünüyorum o halde varım Allah acil sifa versin

Sizi anliyorum.
Geçmiste bende böyle düşüncelere dalar ağlardim.Yaklaşık 6 yıl önce henüz 28 yaşındayken rahmeti rahmana kavuştu.Rabbim cümlesine rahmet eylesin inşAllah.








Annem vefat ettikten sonra Allahü Tealanın benim için yeryüzünde ki en büyük nimetlerinden birini sonlandırdığını düşündüm.Anne aklı başında bir insanın yeryüzünde ki en büyük hazinesidir.








Sizi ağlatan vicdaninizdir.Size tavsiyem annenizden önce Allahü Tealayı memnun etmenizdir.Siz O'nu memnun ettiğiniz sürece emin olun ki, anneniz sizden memnun olacaktır.Vicdanınız hep rahat olacaktır.Anneniz içinde en büyük ve kapanmayan hayır kapısı bu olacaktır.








Rabbim annelerinizin ömrünü güzel eylesin.Hayır dualarını almayı cümlenize nasip eylesin inşAllah.

Yaklaşık bundan 20 sene kadar önce 10 11 yaşlarındaydım psikolojik bozuklukmu cocuklukmu diyeyim bilemiyorum bu durumdan okadar korkardım ki ozamanlar Dedem sağ idi Allah rahmet eylesin dedeme bırakırlardı beni bazı sebeplerden dolayı uzun bir sürede değil ya öyle 1 2 gün çocukluktan mıdır nedir içimde bir korku oluyordu türlü türlü seneryolar kendi kendime durup durup ağlamalar gelirlerken kaza yaparlarsa ben ne yapıcam tek başıma nasıl kalıcam Anneme Babama bişey olursa beni yurda mı verirler Ama ben annemsiz babamsız naparımki Annemi özlerim ama nasıl karartmışım içimi küçücük bir çocuk kafasında kurdukları içler acısı hatta durup durup ağlamamdan korkmuşlardı ki dedem anlatıp duruyordu doktora götürün bu çocuğu ağlayıp duruyor niye olduğunu da söylemiyor bize diye, almaya gelecekler beni ama arabayla oradan yola çıkmaklarından tutun gelene kadar benim için hayatın en korkunç en gerilim dolu 35 dakikası oluyordu kapıdan içeriye girdiklerinde o nasıl bir mutluluk tarifi yok hiçbirşey olmamış sağ Salim gelmişler. Aradan geçen onca yıla rağmen şükürler olsun ki rabbim o acıları bana yaşatmadı ki nekadar şükretsem az eskisi gibi garip senaryolar üretmesem de kafamda Haladaha onları kaybetmekten korkarım ama yanımızdalarken kıymetini bilmekten başka elimizden gelen hiçbirşey olmayacağını bildiğim için kafamdaki garip senaryoları kurmak yerine onlarla güzel vakit geçirmeye çalışıyorum Yanınızdayken kıymetini bilin gerisi Allah’ın takdiri Allah hepimizin sevdiklerine uzun ömürler verdin inşallah kendime bukadar yakın bir konu gördüğüm için tutamadım kendimi 😇